Google uses AI technology to translate content into your preferred language. AI translations can contain errors.

Pierwsze kroki z Google Antigravity

1. Wprowadzenie

W tym ćwiczeniu dowiesz się więcej o Google Antigravity, opartej na agentach platformie dla programistów, która wprowadza środowisko IDE w erę agentów.

W przeciwieństwie do standardowych asystentów kodowania, którzy tylko uzupełniają wiersze, Antigravity zapewnia „centrum dowodzenia” do zarządzania autonomicznymi agentami, którzy mogą planować, kodować, a nawet przeglądać internet, aby Ci pomóc.

Antigravity to platforma oparta na agentach. Zakłada ona, że AI jest nie tylko narzędziem do pisania kodu, ale autonomicznym podmiotem zdolnym do planowania, wykonywania, weryfikowania i powtarzania złożonych zadań inżynieryjnych przy minimalnej interwencji człowieka.

Czego się nauczysz

Instalowanie i konfigurowanie Antigravity.
Poznaj kluczowe pojęcia związane z Antigravity, takie jak menedżer agentów, edytor, przeglądarka i inne.
dostosowywanie Antigravity za pomocą własnych reguł i przepływu pracy oraz kwestie związane z bezpieczeństwem;

Czego potrzebujesz

Obecnie Antigravity jest dostępna w wersji przedpremierowej na osobistych kontach Gmail. Zawiera bezpłatny limit wykorzystania modeli najwyższej jakości.

Antigravity musi być zainstalowana lokalnie w systemie. Produkt jest dostępny na komputerach Mac, Windows i wybranych dystrybucjach Linuksa. Oprócz własnego urządzenia potrzebujesz:

przeglądarki Chrome;
konto Gmail (osobiste konto Gmail);

To ćwiczenie jest przeznaczone dla użytkowników i programistów na wszystkich poziomach zaawansowania.

Problemy z raportowaniem

Podczas pracy z tym przewodnikiem i Antigravity możesz napotkać problemy.

W przypadku problemów związanych z ćwiczeniami (literówki, nieprawidłowe instrukcje) otwórz zgłoszenie błędu, klikając przycisk Report a mistake w lewym dolnym rogu tego ćwiczenia:

Jeśli chcesz zgłosić błąd lub zaproponować funkcję związaną z Antigravity, zgłoś problem w Antigravity. Możesz to zrobić w Menedżerze agentów, klikając link Provide Feedback w lewym dolnym rogu:

Możesz też otworzyć edytor, klikając link Report Issue pod ikoną profilu:

2. Instalacja

Jeśli nie masz jeszcze zainstalowanej aplikacji Antigravity, zacznij od jej instalacji. Obecnie usługa jest dostępna w wersji podglądowej i możesz zacząć z niej korzystać na osobistym koncie Gmail.

Otwórz stronę pobranych. Pobierz wersję 1.23.2 lub starszą dla swojego systemu operacyjnego. Nie pobieraj wersji wyższej, ponieważ ten produkt jest inny i działa inaczej niż ten, którego używamy w tym laboratorium.

Uruchom instalator aplikacji i zainstaluj ją na komputerze. Po zakończeniu instalacji uruchom aplikację Antigravity. Powinien pojawić się ekran podobny do tego:

Za każdym razem kliknij Next. Główne etapy znajdziesz poniżej:

Wybierz proces konfiguracji: pojawi się opcja importowania ustawień z istniejących ustawień VS Code lub Cursor. Zaczniemy od nowa.
Wybierz typ motywu edytora: my wybierzemy ciemny motyw, ale to zależy od Ciebie.
Jak chcesz używać agenta Antigravity?

Przyjrzyjmy się temu bliżej. Pamiętaj, że ustawienia możesz w każdej chwili zmienić w Ustawieniach użytkownika Antigravity (Linux/Windows: Ctrl + , Mac: Cmd + ,).

Zanim przejdziemy do opcji, przyjrzyjmy się konkretnym właściwościom (widocznym po prawej stronie okna).

Zasady wykonywania w terminalu

Chodzi o to, aby agent mógł wykonywać polecenia (aplikacje/narzędzia) w Twoim terminalu:

Zawsze kontynuuj: zawsze automatycznie wykonuj polecenia terminala (z wyjątkiem tych, które znajdują się na konfigurowalnej liście odmowy).
Poproś o sprawdzenie: poproś użytkownika o sprawdzenie i zatwierdzenie przed wykonaniem poleceń terminala.

Zasady dotyczące zamieszczania opinii

Podczas wykonywania zadania agent tworzy różne artefakty (plan zadania, plan wdrożenia itp.). Zasady dotyczące zamieszczania opinii są ustawione tak, aby można było określić, kto decyduje o tym, czy należy je sprawdzić. Czy zawsze chcesz ją sprawdzać, czy chcesz pozostawić decyzję agentowi. Dostępne są 3 opcje:

Zawsze kontynuuj: agent nigdy nie prosi o sprawdzenie.
Decyzja agenta: agent zdecyduje, kiedy poprosić o opinię.
Prośba o sprawdzenie: agent zawsze prosi o sprawdzenie.

Zasady wykonywania JavaScriptu

Po włączeniu agent może używać narzędzi przeglądarki do otwierania adresów URL, czytania stron internetowych i korzystania z zawartości przeglądarki. Ta zasada określa, jak kod JavaScript jest wykonywany w przeglądarce.

Zawsze kontynuuj: agent nie będzie prosić o zezwolenie na uruchomienie JavaScriptu w przeglądarce. Zapewnia to agentowi maksymalną autonomię w zakresie wykonywania złożonych działań i weryfikacji w przeglądarce, ale wiąże się też z największym ryzykiem wykorzystania luk w zabezpieczeniach.
Prośba o sprawdzenie: agent zawsze zatrzyma się, aby poprosić o zgodę na uruchomienie kodu JavaScript w przeglądarce.
Wyłączone: agent nigdy nie będzie uruchamiać kodu JavaScript w przeglądarce.

Po zapoznaniu się z różnymi zasadami 4 opcje po lewej stronie to nic innego jak konkretne ustawienia zasad wykonywania, sprawdzania i wykonywania JavaScriptu w przypadku 3 z nich oraz 4 opcja, w której możemy w pełni dostosować kontrolę. Te 4 opcje są dostępne, abyśmy mogli wybrać, ile autonomii chcesz przyznać agentowi w zakresie wykonywania poleceń w terminalu i sprawdzania artefaktów przed przejściem do kolejnego etapu zadania.

Dostępne są te 4 opcje:

Tryb bezpieczny: tryb bezpieczny zapewnia ulepszone opcje zabezpieczeń agenta, umożliwiając ograniczenie jego dostępu do zasobów zewnętrznych i operacji wrażliwych. Gdy włączony jest tryb bezpieczny, w celu ochrony środowiska stosuje się kilka środków bezpieczeństwa.
Rozwój oparty na weryfikacji (zalecany): agent będzie często prosić o weryfikację.
Rozwój oparty na agentach: agent nigdy nie poprosi o sprawdzenie.
Konfiguracja niestandardowa

Opcja Rozwój oparty na weryfikacji zapewnia dobrą równowagę i jest zalecana, ponieważ umożliwia agentowi podjęcie decyzji i wrócenie do użytkownika w celu uzyskania zatwierdzenia.

Następna jest strona ustawień Skonfiguruj edytor, na której możesz wybrać preferowane ustawienia:

Powiązania klawiszy: możesz skonfigurować powiązania klawiszy.
Rozszerzenia: możesz zainstalować popularne rozszerzenia językowe i inne polecane rozszerzenia.
Wiersz poleceń: możesz zainstalować narzędzie wiersza poleceń, aby otwierać Antigravity za pomocą polecenia agy.

Możesz teraz zalogować się w Google. Jak wspomnieliśmy wcześniej, Antigravity jest dostępna w wersji testowej i bezpłatna, jeśli masz osobiste konto Gmail. Zaloguj się teraz na swoje konto. Otworzy się przeglądarka, w której możesz się zalogować. Po pomyślnym uwierzytelnieniu zobaczysz komunikat podobny do tego poniżej, który przekieruje Cię z powrotem do aplikacji Antigravity. Płynąć z prądem.

Na koniec Warunki korzystania z usługi. Możesz zdecydować, czy chcesz się zarejestrować, a potem kliknąć Next.

Dzięki temu dotrzesz do momentu prawdy, w którym Antigravity będzie czekać na współpracę z Tobą.

3. Menedżer agentów

Zaczynamy!

Antigravity opiera się na otwartym kodzie źródłowym Visual Studio Code (VS Code), ale radykalnie zmienia interfejs użytkownika, aby priorytetem było zarządzanie agentami, a nie edycja tekstu. Interfejs jest podzielony na 2 główne okna: Editor i Agent Manager. Ten podział obowiązków odzwierciedla różnicę między indywidualnym wkładem a zarządzaniem inżynieryjnym.

Menedżer agentów: Centrum dowodzenia

Po uruchomieniu Antigravity użytkownik zwykle widzi opcje Otwórz folder, Otwórz menedżera agentów i Sklonuj repozytorium.

Ten Menedżer agentów działa jako panel centrum dowodzenia. Został on zaprojektowany do orkiestracji na wysokim poziomie, umożliwiając programistom tworzenie, monitorowanie i obsługiwanie wielu agentów działających asynchronicznie w różnych obszarach roboczych lub zadaniach.

W tym przypadku deweloper pełni rolę architekta. Określają one cele ogólne, np.:

Refaktoryzuj moduł uwierzytelniania
Aktualizowanie drzewa zależności
Generowanie zestawu testów dla interfejsu Billing API

Każde z tych żądań powoduje utworzenie dedykowanej instancji agenta. Interfejs użytkownika zawiera wizualizację tych równoległych ścieżek pracy, wyświetlając stan każdego agenta, artefakty, które wygenerował (plany, wyniki, różnice), oraz wszelkie oczekujące prośby o zatwierdzenie przez człowieka.

Ta architektura rozwiązuje kluczowe ograniczenie poprzednich IDE, które bardziej przypominały chatbota i działały w sposób liniowy i synchroniczny. W tradycyjnym interfejsie czatu deweloper musi poczekać, aż AI zakończy generowanie kodu, zanim zada kolejne pytanie. W widoku menedżera w Antigravity deweloper może wysłać 5 różnych agentów do pracy nad 5 różnymi błędami jednocześnie, co skutecznie zwiększa przepustowość.

Jeśli klikniesz Open Folder, możesz otworzyć obszar roboczy.

Pomyśl o obszarze roboczym tak, jak znasz go z VS Code. Możemy otworzyć folder lokalny, klikając przycisk, a następnie wybierając folder, od którego chcemy zacząć. W moim przypadku w folderze domowym znajdował się folder o nazwie my-agy-projects, który wybrałem. Możesz użyć zupełnie innego folderu. Uwaga: możesz całkowicie pominąć ten krok, jeśli chcesz, i otworzyć obszar roboczy w dowolnym momencie później.

Po wykonaniu tego kroku otworzy się okno Menedżera agentów, które wygląda tak:

Zauważysz, że aplikacja jest od razu gotowa do rozpoczęcia nowej rozmowy w wybranym folderze obszaru roboczego (my-agy-projects). Możesz wykorzystać swoją wiedzę o pracy z innymi aplikacjami AI (Cursor, interfejs wiersza poleceń Gemini) i używać @ oraz innych sposobów, aby uwzględniać dodatkowy kontekst podczas tworzenia promptów.

Sprawdź menu Model Selection. Menu wyboru modelu umożliwia wybranie jednego z aktualnie dostępnych modeli, z którego będzie korzystać Twój agent. Lista jest widoczna poniżej:

Podobnie agent będzie działać w domyślnym trybie Fast. Możemy też wybrać tryb Plan.

Zobaczmy, co na ten temat mówi dokumentacja:

Planning: agent może planować przed wykonaniem zadań. Używaj go do szczegółowych badań, złożonych zadań lub pracy zespołowej. W tym trybie agent organizuje swoją pracę w grupach zadań, tworzy artefakty i podejmuje inne działania, aby dokładnie zbadać, przemyśleć i zaplanować swoją pracę w celu uzyskania optymalnej jakości. Zobaczysz tu znacznie więcej danych wyjściowych.
Fast: agent będzie wykonywać zadania bezpośrednio. Używaj go do prostych zadań, które można wykonać szybciej, takich jak zmiana nazwy zmiennych, uruchamianie kilku poleceń bash lub inne mniejsze, lokalne zadania. Jest to przydatne, gdy szybkość jest ważnym czynnikiem, a zadanie jest wystarczająco proste, aby nie trzeba było się martwić o pogorszenie jakości.

Jeśli znasz pojęcie budżetu na myślenie i podobne terminy w kontekście agentów, pomyśl o tym jako o możliwości kontrolowania procesu myślowego agenta, co ma bezpośredni wpływ na budżet na myślenie. Na razie pozostawimy ustawienia domyślne, ale pamiętaj, że w momencie wprowadzenia na rynek model Gemini 3 Pro będzie dostępny dla wszystkich w ramach ograniczonych limitów. W związku z tym możesz zobaczyć odpowiednie komunikaty informujące o wyczerpaniu bezpłatnych limitów wykorzystania Gemini 3.

Poświęćmy teraz trochę czasu na omówienie Menedżera agentów (okna) i wyjaśnienie kilku kwestii, aby zrozumieć podstawowe elementy składowe, sposób poruszania się w Antigravity i inne zagadnienia. Poniżej znajduje się okno Menedżera agentów:

Zapoznaj się z powyższym diagramem z numerami:

Start Conversation: kliknij, aby rozpocząć nową rozmowę. Spowoduje to przejście bezpośrednio do pola, w którym widnieje symbol Ask anything.
Workspaces: wspomnieliśmy o obszarach roboczych i o tym, że możesz pracować w dowolnym obszarze roboczym. W każdej chwili możesz dodać więcej obszarów roboczych i wybrać dowolny z nich podczas rozpoczynania rozmowy.
Editor View: w każdej chwili możesz przełączyć się na widok edytora. Wyświetli się folder obszaru roboczego i wszystkie wygenerowane pliki. Możesz bezpośrednio edytować pliki lub podawać wskazówki w edytorze, aby Agent mógł coś zrobić lub zmienić zgodnie z Twoimi zmodyfikowanymi rekomendacjami lub instrukcjami. Widok edytora omówimy szczegółowo w dalszej części.

4. Antigravity Browser

Zgodnie z dokumentacją, gdy agent chce wejść w interakcję z przeglądarką, wywołuje subagenta przeglądarki, aby wykonać zadanie. Podagent przeglądarki uruchamia model wyspecjalizowany w obsłudze stron otwartych w przeglądarce zarządzanej przez Antigravity, który różni się od modelu wybranego dla głównego agenta.

Ten podwykonawca ma dostęp do różnych narzędzi niezbędnych do sterowania przeglądarką, w tym do klikania, przewijania, pisania, odczytywania dzienników konsoli i innych. Może też odczytywać otwarte strony za pomocą przechwytywania DOM, zrzutów ekranu lub analizowania Markdowna, a także nagrywać filmy.

Oznacza to, że musimy uruchomić i zainstalować rozszerzenie przeglądarki Antigravity. Zacznijmy od rozpoczęcia rozmowy i przejścia przez poszczególne etapy.

Rozpocznij nową rozmowę w obszarze roboczym i wykonaj to zadanie: go to antigravity.google

Prześlij zadanie. Zobaczysz, jak agent analizuje zadanie, i będziesz mieć wgląd w jego proces myślowy. W pewnym momencie proces zostanie prawidłowo przeprowadzony i wyświetli się informacja o konieczności skonfigurowania agenta przeglądarki, jak pokazano poniżej. Kliknij Setup.

Spowoduje to otwarcie przeglądarki i wyświetlenie komunikatu o konieczności zainstalowania rozszerzenia, jak pokazano poniżej:

Następnie przejdziesz do rozszerzenia Chrome, które możesz zainstalować.

Po pomyślnym zainstalowaniu rozszerzenia Antigravity Agent zacznie działać i poinformuje, że oczekuje od Ciebie zezwolenia na wykonanie zadania. W otwartym oknie przeglądarki powinna być widoczna aktywność:

Wróć do widoku Menedżera agentów. Powinny być widoczne te informacje:

Tego właśnie oczekiwaliśmy, ponieważ poprosiliśmy Agenta o odwiedzenie witryny antigravity.google. Przyznaj mu uprawnienia. Zobaczysz, że witryna została bezpiecznie otwarta, jak pokazano poniżej:

5. Artefakty

Antigravity tworzy artefakty podczas planowania i wykonywania pracy, aby komunikować się z użytkownikiem i otrzymywać od niego opinie. Są to pliki Markdown, schematy architektury, obrazy, nagrania z przeglądarki, różnice w kodzie itp.

Artefakty rozwiązują problem „braku zaufania”. Gdy agent zgłasza „Błąd został naprawiony”, deweloper musi wcześniej przeczytać kod, aby to sprawdzić. W przypadku Antigravity agent tworzy artefakt, aby to udowodnić.

Oto główne artefakty generowane przez Antigravity:

Task Lists: przed napisaniem kodu agent generuje plan strukturalny. Zwykle nie musisz edytować tego planu, ale możesz go sprawdzić i w razie potrzeby dodać komentarz, aby go zmienić.
Implementation Plan: służy do projektowania zmian w bazie kodu w celu wykonania zadania. Plany te zawierają szczegóły techniczne dotyczące niezbędnych zmian i są przeznaczone do sprawdzenia przez użytkownika, chyba że zasady sprawdzania artefaktów są ustawione na „Zawsze kontynuuj”.
Walkthrough: jest tworzony po zakończeniu przez pracownika obsługi klienta wdrażania zadania jako podsumowanie zmian i sposobu ich testowania.
Code diffs: Antigravity generuje też różnice w kodzie, które możesz sprawdzić i skomentować.
Screenshots: agent rejestruje stan interfejsu przed zmianą i po niej.
Browser Recordings: w przypadku interakcji dynamicznych (np. „Kliknij przycisk logowania, poczekaj na spinner, sprawdź, czy wczytał się panel”) agent nagrywa film z sesji. Deweloper może obejrzeć ten film, aby sprawdzić, czy wymaganie funkcjonalne zostało spełnione, bez konieczności uruchamiania aplikacji.

Artefakty są generowane i wyświetlane w widokach Menedżera agentów i Edytora.

W widoku Edytor w prawym dolnym rogu możesz kliknąć Artifacts:

W widoku Menedżer agentów w prawym górnym rogu obok ikony Review changes powinien być widoczny przycisk do przełączania artefaktów. Jeśli jest włączony, możesz zobaczyć listę wygenerowanych artefaktów:

Powinien się wyświetlić widok artefaktów, jak pokazano poniżej. W tym przypadku agent otrzymał instrukcję, aby odwiedzić stronę antigravity.google, dlatego zrobił zrzut ekranu i utworzył film:

Różnice w kodzie możesz zobaczyć w Review Changes w widoku edytora:

Deweloperzy mogą wchodzić w interakcje z tymi artefaktami i różnicami w kodzie za pomocą „komentarzy w stylu Dokumentów Google”. Możesz wybrać konkretne działanie lub zadanie, podać polecenie w odpowiedni dla siebie sposób, a następnie przesłać je do agenta. Agent przetworzy te informacje i odpowiednio je wykorzysta. Rozważ użycie interaktywnych Dokumentów Google, w których możesz przekazywać autorowi informacje zwrotne, a on może je uwzględniać.

6. Edytujący

Edytor zachowuje znajomy interfejs VS Code, dzięki czemu doświadczeni deweloperzy mogą korzystać z wypracowanych przez siebie nawyków. Obejmuje standardowy eksplorator plików, wyróżnianie składni i ekosystem rozszerzeń.

Aby przejść do edytora, w prawym górnym rogu Menedżera agentów kliknij przycisk Open Editor.

Konfiguracja i rozszerzenia

W typowym przypadku widoczne są edytor, terminal i agent:

Jeśli tak nie jest, możesz przełączać panele terminala i agenta w ten sposób:

Aby przełączać panel terminala, użyj skrótu Ctrl + `.
Aby przełączać panel agenta, użyj skrótu Cmd + L.

Antigravity może też zainstalować niektóre rozszerzenia podczas konfiguracji, ale w zależności od używanego języka programowania prawdopodobnie trzeba będzie zainstalować więcej rozszerzeń. Na przykład w przypadku programowania w Pythonie możesz zainstalować te rozszerzenia:

Edytujący

Autouzupełnianie

Podczas pisania kodu w edytorze włącza się inteligentne automatyczne uzupełnianie, które możesz zaakceptować, naciskając Tab:

Aby zaimportować, naciśnij Tab

Otrzymasz sugestię karty do importowania, aby dodać brakujące zależności:

Skakanie za pomocą klawisza Tab

Otrzymujesz sugestie przejścia za pomocą klawisza Tab, które przenoszą kursor do następnego logicznego miejsca w kodzie:

Polecenia

Możesz wywoływać polecenia za pomocą znaku Cmd + I w edytorze lub terminalu, aby uzyskać uzupełnienia w tekście w języku naturalnym.

W edytorze możesz poprosić o metodę obliczania liczb Fibonacciego, a następnie ją zaakceptować lub odrzucić:

W terminalu możesz uzyskać sugestie dotyczące poleceń:

Panel boczny agenta

W edytorze możesz włączać i wyłączać panel boczny agenta na kilka sposobów.

Otwarcie ręczne

Panel pracownika obsługi klienta po prawej stronie możesz włączać i wyłączać ręcznie za pomocą skrótu Cmd + L.

Możesz zacząć zadawać pytania, używać znaku @, aby dodać więcej kontekstu, np. pliki, katalogi, serwery MCP, lub używać znaku /, aby odwoływać się do przepływu pracy (zapisanego prompta):

Możesz też wybrać jeden z 2 trybów rozmowy: Fast lub Planning :

Fast jest zalecany w przypadku szybkich zadań, a Planning – w przypadku bardziej złożonych zadań, w których agent tworzy plan, który możesz zatwierdzić.

Możesz też wybrać różne modele rozmowy:

Wyjaśnij i popraw

Innym sposobem wywołania agenta jest najechanie kursorem na problem i kliknięcie Explain and fix:

Przesyłanie problemów do agenta

Możesz też przejść do sekcji Problems i kliknąć Send all to Agent, aby poprosić agenta o rozwiązanie tych problemów:

Wysyłanie danych wyjściowych terminala do agenta

Możesz nawet wybrać część danych wyjściowych terminala i wysłać ją do agenta za pomocą Cmd + L:

Przełączanie się między edytorem a menedżerem agentów

W dowolnym momencie możesz przełączać się między trybem edytora a trybem pełnego menedżera agentów. W trybie edytora kliknij przycisk Open Agent Manager w prawym górnym rogu, a w trybie menedżera agentów kliknij przycisk Open Editor w prawym górnym rogu.

Możesz też użyć skrótu klawiszowego Cmd + E, aby przełączać się między tymi dwoma trybami.

7. Prześlij opinię

Podstawą Antigravity jest możliwość łatwego zbierania opinii na każdym etapie korzystania z usługi. Podczas wykonywania zadania agent tworzy różne artefakty:

Plan wdrożenia i lista zadań (przed kodowaniem)
Różnice w kodzie (podczas generowania kodu)
Sprawdzanie wyników (po zakodowaniu)

Te materiały to sposób, w jaki Antigravity komunikuje swoje plany i postępy. Co ważniejsze, możesz też przekazywać agentowi informacje zwrotne w formie komentarzy w Dokumentach Google. Jest to bardzo przydatne, aby skutecznie kierować agentem w wybranym przez siebie kierunku.

Spróbujmy stworzyć prostą aplikację z listą zadań do wykonania i zobaczmy, jak po drodze możemy przekazywać opinie zespołowi Antigravity.

Tryb planowania

Najpierw upewnij się, że Antigravity jest w trybie Planning (zamiast Fast).Możesz to zrobić na czacie w panelu bocznym agenta. Dzięki temu Antigravity utworzy plan implementacji i listę zadań, zanim przejdzie do pisania kodu. Następnie wypróbuj prompta, np. Create a todo list web app using Python. Spowoduje to rozpoczęcie planowania przez agenta i utworzenie planu wdrożenia.

Plan wdrożenia

Plan wdrożenia to ogólny opis działań, które Antigravity zamierza podjąć, stosu technologicznego, którego będzie używać, oraz proponowanych zmian.

Implementation Plan - Python Todo App
Goal
Create a simple, functional, and aesthetically pleasing Todo List web application using Python (Flask).

Tech Stack
Backend: Python with Flask
Frontend: HTML5, CSS3 (Vanilla), Jinja2 templates
...

To również pierwsze miejsce, w którym możesz przesłać opinię. W naszym przypadku agent chce używać Flask jako platformy internetowej w języku Python. Możemy dodać do planu wdrożenia komentarz, aby zamiast tego użyć FastAPI. Po dodaniu komentarza prześlij go lub poproś Antigravity o Proceed z aktualnym planem wdrożenia.

Lista zadań

Po zaktualizowaniu planu wdrożenia Antigravity tworzy listę zadań. To konkretna lista czynności, które Antigravity wykona, aby utworzyć i zweryfikować aplikację.

Task Plan
 Create requirements.txt
 Create directory structure (static/css, templates)
 Create static/css/style.css
 Create templates/index.html
 Create main.py with FastAPI setup and Database logic
 Verify application

To drugie miejsce, w którym możesz przesłać opinię.

W naszym przypadku możesz dodać bardziej szczegółowe instrukcje weryfikacji, dodając ten komentarz: Verify application by adding, editing, and deleting a todo item and taking a screenshot.

Zmiany w kodzie

W tym momencie Antigravity wygeneruje kod w nowych plikach. Możesz Accept all lub Reject all te zmiany w panelu bocznym czatu z agentem bez zagłębiania się w szczegóły.

Możesz też kliknąć Review changes, aby wyświetlić szczegóły zmian i dodać szczegółowe komentarze do kodu. Na przykład w main.py możemy dodać ten komentarz: Add basic comments to all methods

To świetny sposób na iteracyjne tworzenie kodu za pomocą Antigravity.

Przewodnik

Gdy Antigravity skończy kodowanie, uruchomi serwer i otworzy przeglądarkę, aby zweryfikować aplikację. Przeprowadzi testy ręczne, takie jak dodawanie i aktualizowanie zadań. Wszystko to dzięki rozszerzeniu przeglądarki Antigravity. Na koniec tworzy plik z instrukcjami, który podsumowuje działania podjęte w celu zweryfikowania aplikacji. Zawiera on zrzut ekranu lub proces weryfikacji z nagraniem z przeglądarki.

Możesz też skomentować zrzut ekranu lub nagranie z przeglądarki w przewodniku. Możemy na przykład dodać komentarz Change the blue theme to orange theme i przesłać go. Po przesłaniu komentarza zespół Antigravity wprowadza zmiany, weryfikuje wyniki i aktualizuje przewodnik.

Cofanie zmian

Na koniec, jeśli po wykonaniu danego kroku nie będziesz zadowolony(-a) ze zmiany, możesz ją cofnąć w czacie. Wystarczy, że w czacie wybierzesz ↩️ Undo changes up to this point.

8. Reguły i przepływy pracy

Antigravity ma kilka opcji dostosowywania: Reguły i Przepływy pracy.

W trybie edytora kliknij ... w prawym górnym rogu i wybierz Customizations. Zobaczysz Rules i Workflows:

Reguły pomagają określać zachowanie agenta. Są to wytyczne, które możesz podać, aby mieć pewność, że agent będzie się nimi kierować podczas generowania kodu i przeprowadzania testów. Możesz na przykład chcieć, aby agent przestrzegał określonego stylu kodu lub zawsze dokumentował metody. Możesz dodać je jako reguły, a agent weźmie je pod uwagę.

Workflows to zapisane prompty, które możesz wywoływać na żądanie za pomocą / podczas interakcji z agentem. Kierują one też działaniem agenta, ale są wywoływane przez użytkownika na żądanie.

Dobre porównanie to reguły, które przypominają instrukcje systemowe, i przepływy pracy, które są podobne do zapisanych promptów, które możesz wybrać na żądanie.

Zarówno reguły, jak i przepływy pracy można stosować globalnie lub w poszczególnych przestrzeniach roboczych i zapisywać w tych lokalizacjach:

Reguła globalna: ~/.gemini/GEMINI.md
Globalny przepływ pracy: ~/.gemini/antigravity/global_workflows/<YOUR_WORKFLOW_NAME>.md
Reguły obszaru roboczego: your-workspace/.agents/rules/
Przepływy pracy w Workspace: your-workspace/.agents/workflows/

Dodajmy do obszaru roboczego reguły i przepływy pracy.

Dodaj regułę

Najpierw dodajmy regułę stylu kodu. Kliknij Rules i wybierz przycisk +Workspace. Nadaj mu nazwę, np. code-style-guide, i zastosuj te reguły stylu kodu:

* Make sure all the code is styled with PEP 8 style guide
* Make sure all the code is properly commented

Po drugie dodajmy kolejną regułę, aby mieć pewność, że kod jest generowany w sposób modułowy z przykładami w regule code-generation-guide:

* The main method in main.py is the entry point to showcase functionality.
* Do not generate code in the main method. Instead generate distinct functionality in a new file (eg. feature_x.py)
* Then, generate example code to show the new functionality in a new method in main.py (eg. example_feature_x) and simply call that method from the main method.

Obie reguły są zapisane i gotowe:

Dodawanie przepływu pracy

Zdefiniujmy też przepływ pracy do generowania testów jednostkowych. Dzięki temu będziemy mogli uruchamiać testy jednostkowe, gdy będziemy zadowoleni z kodu (zamiast generować je przez cały czas).

Kliknij Workflows i wybierz przycisk +Workspace. Nadaj mu nazwę, np. generate-unit-tests, i wpisz te informacje:

* Generate unit tests for each file and each method
* Make sure the unit tests are named similar to files but with test_ prefix

Przepływ pracy jest już gotowy do działania:

Wypróbuj

Zobaczmy teraz, jak działają reguły i przepływy pracy. Utwórz w obszarze roboczym plik szkieletowy main.py:

def main():
    pass

if __name__ == "__main__":
    main()

Teraz otwórz okno czatu z agentem i zapytaj go: Implement binary search and bubble sort.

Po minucie lub dwóch w przestrzeni roboczej powinny pojawić się 3 pliki: main.py, bubble_sort.py i binary_search.py. Zauważysz też, że wszystkie reguły zostały wdrożone: główny plik nie jest zagracony i zawiera przykładowy kod, każda funkcja jest zaimplementowana w osobnym pliku, a cały kod jest udokumentowany i ma dobrą formę:

from binary_search import binary_search, binary_search_recursive
from bubble_sort import bubble_sort, bubble_sort_descending


def example_binary_search():
    """
    Demonstrate binary search algorithm with various test cases.
    """
    ...

def example_bubble_sort():
    """
    Demonstrate bubble sort algorithm with various test cases.
    """
    ...

def main():
    """
    Main entry point to showcase functionality.
    """
    example_binary_search()
    example_bubble_sort()
    print("\n" + "=" * 60)


if __name__ == "__main__":
    main()

Skoro kod jest już gotowy, sprawdźmy, czy możemy uruchomić proces generowania testu jednostkowego.

Otwórz czat i zacznij pisać /generate. Antigravity zna już nasz przepływ pracy:

Kliknij generate-unit-tests i wpisz. Po kilku sekundach w obszarze roboczym pojawią się nowe pliki: test_binary_search.py, test_bubble_sort.py z już zaimplementowanymi testami.

Super!

9. Umiejętności

Modele bazowe Antigravity (takie jak Gemini) są wprawdzie wszechstronne, ale nie znają kontekstu Twojego projektu ani standardów zespołu . Wczytywanie wszystkich reguł lub narzędzi do okna kontekstu agenta prowadzi do „przeładowania narzędziami”, wyższych kosztów, opóźnień i zamieszania.

Umiejętności Antigravity rozwiązują ten problem dzięki stopniowemu odkrywaniu. Umiejętność to specjalistyczny pakiet wiedzy, który pozostaje nieaktywny do momentu, gdy jest potrzebny. Jest ona wczytywana do kontekstu agenta tylko wtedy, gdy Twoje konkretne żądanie pasuje do opisu umiejętności .

Struktura i zakres

Umiejętności to pakiety oparte na katalogach. Możesz je zdefiniować w 2 zakresach w zależności od potrzeb:

Zakres globalny (~/.gemini/antigravity/skills/): dostępny we wszystkich projektach (np. „Format JSON”, „General Code Review”).
Zakres obszaru roboczego (<workspace-root>/.agents/skills/): dostępny tylko w określonym projekcie (np. „Wdróż w środowisku testowym tej aplikacji”, „Wygeneruj kod szablonowy dla tego konkretnego frameworka”).

Anatomia umiejętności

Typowy katalog umiejętności wygląda tak :

my-skill/
├── SKILL.md    #(Required) metadata & instructions.
├── scripts/    # (Optional) Python or Bash scripts for execution.
├── references/ # (Optional) text, documentation, or templates.
└── assets/     # (Optional) Images or logos.

Dodajmy teraz kilka umiejętności.

Umiejętność weryfikacji kodu

Jest to umiejętność oparta wyłącznie na instrukcjach, tzn. musimy tylko utworzyć plik SKILL.md, który będzie zawierać metadane i instrukcje dotyczące umiejętności. Utwórzmy umiejętność globalną, która dostarcza agentowi szczegółowe informacje do sprawdzania zmian w kodzie pod kątem błędów, problemów ze stylem i sprawdzonych metod.

Najpierw utwórz katalog, który będzie zawierać tę umiejętność globalną.

mkdir -p ~/.gemini/antigravity/skills/code-review

W katalogu powyżej utwórz plik SKILL.md z treścią podaną poniżej:

---
name: code-review
description: Reviews code changes for bugs, style issues, and best practices. Use when reviewing PRs or checking code quality.
---

# Code Review Skill

When reviewing code, follow these steps:

## Review checklist

1. **Correctness**: Does the code do what it's supposed to?
2. **Edge cases**: Are error conditions handled?
3. **Style**: Does it follow project conventions?
4. **Performance**: Are there obvious inefficiencies?

## How to provide feedback

- Be specific about what needs to change
- Explain why, not just what
- Suggest alternatives when possible

Zwróć uwagę, że w pliku SKILL.md powyżej u góry znajdują się metadane (nazwa i opis), a potem instrukcje. Po wczytaniu agent odczyta tylko metadane skonfigurowanych przez Ciebie umiejętności i wczyta instrukcje dotyczące umiejętności tylko w razie potrzeby.

Wypróbuj

Utwórz plik o nazwie demo_bad_code.py z treścią podaną poniżej:

import time

def get_user_data(users, id):
   # Find user by ID
   for u in users:
       if u['id'] == id:
            return u
   return None

def process_payments(items):
   total = 0
   for i in items:
       # Calculate tax
       tax = i['price'] * 0.1
       total = total + i['price'] + tax
       time.sleep(0.1) # Simulate slow network call
  
   return total

def run_batch():
   users = [{'id': 1, 'name': 'Alice'}, {'id': 2, 'name': 'Bob'}]
   items = [{'price': 10}, {'price': 20}, {'price': 100}]
  
   u = get_user_data(users, 3)
   print("User found: " + u['name']) # Will crash if None
  
   print("Total: " + str(process_payments(items)))

if __name__ == "__main__":
   run_batch()

Zapytaj agenta: review the @demo_bad_code.py file. Agent powinien zidentyfikować code-review umiejętność, wczytać szczegóły, a następnie wykonać działanie zgodnie z instrukcjami podanymi w pliku code-review/SKILL.md.

Przykładowe dane wyjściowe są widoczne poniżej:

Umiejętność szablonu nagłówka kodu

Czasami umiejętność wymaga użycia dużego bloku tekstu statycznego (np. nagłówka licencji). Wpisywanie tego tekstu bezpośrednio w prompcie jest nieefektywne. Zamiast tego umieszczamy go w folderze resources/ i instruujemy agenta, aby odczytywał go tylko w razie potrzeby .

Najpierw utwórz katalog, który będzie zawierać tę umiejętność obszaru roboczego.

mkdir -p .agents/skills/license-header-adder/resources

Utwórz .agents/skills/license-header-adder/resources/HEADER.txt z tekstem licencji:

/*
 * Copyright (c) 2026 YOUR_COMPANY_NAME LLC.
 * All rights reserved.
 * This code is proprietary and confidential.
 */

Utwórz plik .agents/skills/license-header-adder/SKILL.md o treści jak poniżej:

---
name: license-header-adder
description: Adds the standard corporate license header to new source files.
---

# License Header Adder

This skill ensures that all new source files have the correct copyright header.

## Instructions
1. **Read the Template**: Read the content of `resources/HEADER.txt`.
2. **Apply to File**: When creating a new file, prepend this exact content.
3. **Adapt Syntax**: 
   - For C-style languages (Java, TS), keep the `/* */` block.
   - For Python/Shell, convert to `#` comments.

Wypróbuj

Zadaj agentowi te pytania: Create a new Python script named data_processor.py that prints 'Hello World'.

Agent odczyta szablon, przekonwertuje komentarze w stylu C na styl Pythona i automatycznie doda je na początku nowego pliku.

Tworząc te umiejętności, przekształcasz ogólny model Gemini w specjalistę w Twoim projekcie. Masz skodyfikowane sprawdzone metody, np. przestrzeganie wytycznych dotyczących weryfikacji kodu lub nagłówków licencji. Zamiast wielokrotnie prosić AI o „dodanie licencji” lub „poprawienie formatu zatwierdzenia”, agent instynktownie wie, jak pracować w Twoim zespole.

10. Bezpieczeństwo i kontrola

Przyznanie agentowi AI dostępu do systemu plików, terminala i przeglądarki jest mieczem obosiecznym. Umożliwia autonomiczne generowanie kodu, debugowanie i wdrażanie, ale otwiera też możliwości wstrzykiwania promptów i wydobycia danych. Antigravity rozwiązuje ten problem za pomocą różnych ustawień kontroli zabezpieczeń.

Otwórz ustawienia Antigravity i sprawdź ustawienia w sekcji Agent.

Zasady dotyczące artefaktów

Pierwsze to Zasady sprawdzania artefaktów. Określa zachowanie agenta podczas proszenia o sprawdzenie artefaktów.

Tryb zasad	Opis
Zawsze kontynuuj	Agent nigdy nie prosi o sprawdzenie. Zwiększa to autonomię agenta, ale wiąże się też z największym ryzykiem, że będzie on działać na podstawie niebezpiecznych lub wstrzykniętych treści.
Decyzja agenta	Agent zdecyduje, kiedy poprosić o sprawdzenie, na podstawie złożoności zadania i preferencji użytkownika
Prośba o sprawdzenie	Agent zawsze prosi o sprawdzenie

Zalecamy ustawienie tej zasady na Asks for Review.

Zasady dotyczące terminali i piaskownica

Kolejna zasada dotyczy poleceń terminala.

Obowiązują zasady Terminal Command Auto Execution. To ustawienie określa autonomię agenta w zakresie poleceń powłoki:

Tryb zasad	Opis
Poproś o sprawdzenie	Przed wykonaniem poleceń terminala (z wyjątkiem tych z listy dozwolonych) agent zawsze prosi o potwierdzenie.
Zawsze kontynuuj	Agent nigdy nie prosi o potwierdzenie przed wykonaniem poleceń terminala (z wyjątkiem poleceń z listy odmowy). Zapewnia to agentowi maksymalną możliwość działania przez długi czas bez interwencji, ale wiąże się też z największym ryzykiem wykonania przez niego niebezpiecznego polecenia terminala.

Na początku wybierz Request Review i stopniowo zezwalaj agentowi na uruchamianie większej liczby poleceń terminala w każdym obszarze roboczym.

Jest też sekcja Enable Terminal Sandbox, którą należy włączyć. Gdy ta opcja jest włączona, polecenia terminala są uruchamiane z ograniczeniami piaskownicy.

Zasady dostępu do plików

Domyślnie agent może uzyskiwać dostęp tylko do plików w Twoim obszarze roboczym. To dobry pomysł, który ogranicza dostęp agenta do plików. Jeśli potrzebujesz więcej, możesz użyć przełącznika Agent Non-Workspace File Access. Po włączeniu tej opcji agent może automatycznie wyświetlać i edytować pliki poza bieżącym obszarem roboczym.

Uprawnienia agenta

Antigravity korzysta z ujednoliconego systemu uprawnień, aby kontrolować, jakie działania agent może wykonywać w Twoim imieniu. Każde działanie jest reprezentowane jako zasób uprawnień, który można umieścić na jednej z 3 list:

Zezwól: działanie jest automatycznie zatwierdzane bez wyświetlania prośby.
Odmów: działanie zostanie natychmiast zablokowane.
Zapytaj: agent wstrzymuje działanie i przed kontynuowaniem prosi o zatwierdzenie.

Każdy wpis na liście Zezwalaj, Odmów lub Pytaj ma format: action(target)

gdzie action to jeden z obsługiwanych typów działań, a target to wzorzec opisujący zakres uprawnień.

Działanie	Format docelowy	Dopasowywanie
`command`	`command(prefix) or command(*)`	Dopasowuje polecenia według prefiksu. Polecenie command(git) pasuje do `git add`, `git commi`t itp.
`read_file`	`read_file(/path)`	Pasuje do pliku lub wszystkich elementów w katalogu. Ścieżki muszą być dosłowne i bezwzględne. Wzorce globalne (`*.go`), wyrażenia regularne i `~` nie są obsługiwane.
`write_file`	`write_file(/path)`	Takie same jak `read_file`. Obejmuje też pośrednio `read_file` w przypadku tej samej ścieżki.
`read_url`	`read_url(domain) or read_url(*)`	Pasuje do domeny i wszystkich subdomen. Nie pasuje do ścieżek adresów URL.
`mcp`	`mcp(server/tool), mcp(server/ ), or mcp()`	Dopasowanie według dokładnej nazwy serwera. `server/*` obejmuje wszystkie narzędzia na tym serwerze.

Więcej informacji znajdziesz w dokumentacji.

Testowanie listy dozwolonych

Lista dozwolonych jest używana głównie w przypadku zasady Prośba o sprawdzenie. Jest to model bezpieczeństwa pozytywnego, co oznacza, że wszystko jest zabronione, chyba że jest wyraźnie dozwolone. Jest to najbezpieczniejsza konfiguracja.

Otwórz sekcję Permissions, a następnie sekcję Always Allow i dodaj te informacje: command(ls)

Następnie zadaj agentowi pytanie i obserwuj jego zachowanie:

Zapytaj agenta: List the files in this directory.
Agent uruchamia się ls automatycznie.
Zapytaj agenta: Delete the <some file>.
Agent spróbuje rm <filepath>, ale Antigravity wymusi opinię użytkownika, ponieważ rm nie znajduje się na liście dozwolonych. Przed uruchomieniem polecenia Antigravity powinien poprosić Cię o zezwolenie.

Testowanie listy odrzuconych

Lista odmów to zabezpieczenie zasady Zawsze kontynuuj. Jest to model bezpieczeństwa negatywnego, co oznacza, że wszystko jest dozwolone, chyba że jest wyraźnie zabronione. Wymaga to od programisty przewidzenia każdego możliwego zagrożenia, co jest ryzykowne, ale zapewnia maksymalną szybkość.

Otwórz Permissions, a następnie sekcję Always Deny i dodaj te informacje:

command(rm)

Następnie zadaj agentowi pytanie i obserwuj jego zachowanie:

Zapytaj agenta: Create a main.py.
Agent tworzy plik bez problemów.
Zapytaj agenta: Delete the main.py file.
Blokuje wykonywanie bloków antygrawitacyjnych i prosi o ręczne zatwierdzenie.

Zasady dotyczące przeglądarki

Możliwość przeglądania internetu przez Antigravity to supermoc, ale też słaby punkt. Przedstawiciel odwiedzający przejętą witrynę z dokumentacją może napotkać atak polegający na wstrzykiwaniu promptów. Aby temu zapobiec, możesz wdrożyć listę dozwolonych adresów URL przeglądarki dla agenta przeglądarki.

Aby wyświetlić bieżące ustawienia, otwórz Antigravity — Settings, a potem Browser. Powinna się wyświetlić sekcja Browser URL Allowlist, w której możesz dodać dodatkowe adresy URL:

11. Podsumowanie

Gratulacje! Udało Ci się zainstalować Antigravity, skonfigurować środowisko i nauczyć się sterować agentami.

Co dalej? Aby zobaczyć, jak Antigravity działa w praktyce, możesz zapoznać się z tymi samouczkami:

Tworzenie aplikacji za pomocą Google Antigravity: w tym ćwiczeniu pokazujemy, jak utworzyć kilka aplikacji, w tym dynamiczną stronę konferencji i aplikację zwiększającą produktywność.
Kompilowanie i wdrażanie w Google Cloud za pomocą Antigravity: to ćwiczenie pokazuje, jak zaprojektować, skompilować i wdrożyć aplikację bezserwerową w Google Cloud.

Dokumentacja

Oficjalna strona : https://antigravity.google/
Dokumentacja: https://antigravity.google/docs
Przykłady zastosowań : https://antigravity.google/use-cases
Pobierz : https://antigravity.google/download
Kanał YouTube Google Antigravity : https://www.youtube.com/@googleantigravity