Pierwsze kroki z Google Antigravity

1. Wprowadzenie

W tym ćwiczeniu w Codelabs dowiesz się więcej o Google Antigravity, opartej na agentach platformie dla programistów, która została zaprojektowana, aby ułatwić Ci programowanie w erze agentów. Antigravity 2.0 to centralne centrum dowodzenia agentów AI, które zapewnia ujednoliconą platformę do uruchamiania, monitorowania i koordynowania ich działań.

Wraz z wprowadzeniem wersji 2.0 Antigravity nie jest już tylko menedżerem agentów zintegrowanym z IDE. Obecnie jest to kompletny ekosystem produktów zaprojektowanych z myślą o erze AI:

  • Antigravity: główna samodzielna aplikacja na macOS, Linux i Windows. To Twoje centrum dowodzenia, w którym możesz równolegle zarządzać wieloma lokalnymi agentami, uruchamiać zaplanowane zadania i wykonywać inne czynności. W przeciwieństwie do poprzedniej wersji, czyli Menedżera agentów, Antigravity 2.0 to samodzielna aplikacja, która działa niezależnie od środowiska IDE.
  • Antigravity IDE: oryginalne, w pełni funkcjonalne środowisko IDE oparte na agentach jest nadal dostępne (i zalecane dla programistów). Zawiera menedżera agentów, artefakty i dogłębną wiedzę o bazie kodu.
  • Antigravity CLI: interfejs wiersza poleceń do interakcji z agentem w terminalu. Nie będziemy tego omawiać w tym samouczku.
  • Antigravity SDK: narzędzia dla deweloperów, które umożliwiają programistyczną integrację Antigravity z ich własnymi systemami. Nie będziemy tego omawiać w tym samouczku.
  • Antigravity dla środowisk IDE: ta funkcja została niedawno udostępniona. Integracja ta udostępnia funkcje autonomicznego agenta Antigravity bezpośrednio w ulubionym edytorze dzięki oficjalnym rozszerzeniom do Visual Studio Code, Jetbrains, Zed i innych. Jeśli nie chcesz korzystać z żadnego z tych rozszerzeń, możesz użyć samodzielnego środowiska IDE Antigravity wspomnianego powyżej.

W tym ćwiczeniu skupimy się na Antigravity i krótko omówimy środowisko IDE Antigravity. Pozostałe 2 komponenty, Antigravity CLI i Antigravity SDK, nie są objęte tym artykułem.

Jeśli interesuje Cię ćwiczenie dotyczące interfejsu Antigravity CLI, który jest aplikacją działającą w terminalu, zapoznaj się z tym ćwiczeniem: Pierwsze kroki z interfejsem Antigravity CLI.

Czego się nauczysz

  • Instalowanie i konfigurowanie Antigravity.
  • Poznaj kluczowe pojęcia związane z Antigravity, takie jak praca z agentami, projektami i nie tylko.
  • dostosowywanie Antigravity za pomocą różnych ustawień i zgodnie z Twoimi preferencjami;

Czego potrzebujesz

Antigravity musi być zainstalowany lokalnie w Twoim systemie. Produkt jest dostępny na komputerach Mac, Windows i wybranych dystrybucjach Linuksa. Oprócz własnego urządzenia będziesz potrzebować:

  • przeglądarki Chrome;
  • konto Gmail (osobiste konto Gmail);

To ćwiczenie jest przeznaczone dla użytkowników i deweloperów na wszystkich poziomach zaawansowania.

Problemy z raportowaniem

Podczas pracy z tym przewodnikiem i Antigravity mogą wystąpić problemy.

W przypadku problemów związanych z ćwiczeniem (literówki, nieprawidłowe instrukcje) otwórz zgłoszenie błędu, klikając przycisk Report a mistake w lewym dolnym rogu tego ćwiczenia:

e7d8a6055a16a773.png

Jeśli chcesz zgłosić błąd lub poprosić o dodanie funkcji związanych z Antigravity, zgłoś problem w Antigravity. Aby przesłać opinię o usłudze, kliknij Ustawienia w lewym dolnym rogu usługi Antigravity. a następnie wybierz opcję Provide Feedback.

2. Instalacja

Instalowanie Antigravity

Otwórz stronę pobierania Google Antigravity. Pobierz aplikację Antigravity na swój system operacyjny (macOS, Linux lub Windows).

f02932e53a440101.png

Uruchom instalator. Wyświetli się ekran podobny do tego poniżej:

679598ae228904f1.png

Masz do wyboru dwie opcje:

  • Kontynuuj z Google: możesz użyć tutaj swojego osobistego konta Google. Antigravity obsługuje pakiet startowy z osobistym kontem Gmail. Jeśli masz na koncie Google kupione pakiety Google AI Pro lub Ultra, zostaną zastosowane odpowiednie limity kwotowe Antigravity.
  • Użyj konta firmowego: dotyczy to sytuacji, gdy korzystasz z tej funkcji w projekcie Enterprise, w którym masz projekt Google Cloud, a Twoja organizacja kupiła licencje. Możesz też używać projektu Google Cloud wraz z platformą Agent Platform w modelu płatności za wykorzystanie. Nie będziemy tutaj korzystać z tej opcji.

Kliknij Kontynuuj z Google i zaloguj się na konto Google. Po zakończeniu uwierzytelniania powinny się wyświetlić te informacje:

6162c3f36413a963.png

Kliknij Open Antigravity (Otwórz Antigravity), aby kontynuować proces.

Możesz wybrać motyw, co najmniej 1 wtyczkę Google, za pomocą której możesz rozszerzyć funkcjonalność Antigravity (na razie możesz to zignorować), oraz ekran Warunki. Zaakceptuj go i kliknij Zakończ. Powinien pojawić się interfejs Antigravity, który wygląda tak:

78dad8507c63366f.png

Do interfejsu wrócimy za chwilę, ale na razie wszystko jest w porządku.

Instalowanie Antigravity IDE

Na powyższym ekranie w prawym górnym rogu powinien być widoczny przycisk Zainstaluj Antigravity IDE. Powinna otworzyć się strona pobierania środowiska IDE Google Antigravity. Możesz też przejść na nią bezpośrednio.

48391dae25c398c6.png

Kliknij przycisk Pobierz. Otworzy się strona, na której możesz pobrać rozszerzenie Antigravity dla ulubionych środowisk IDE (Visual Studio Code, Zed, Jetbrains itp.) lub pobrać instalator samodzielnego środowiska Antigravity IDE, jak podano poniżej:

573da7d2db4d0edf.png

Pobierz odpowiedni instalator. Uruchom instalator, zaloguj się na to samo konto Google i przeprowadź instalację. W przypadku każdego kroku, od IDE, działań domyślnych, wtyczek i innych, wybierz ustawienia domyślne.

W docku zobaczysz 2 ikony: Antigravity 2.0 (białe tło) i Antigravity IDE (czarne tło z siatką).

97b7906262ed8246.png

3. Interfejs Antigravity 2.0

Uruchom Antigravity, jeśli jeszcze tego nie zrobiono. Powinien pojawić się ekran podobny do tego. Jeśli masz zainstalowane samodzielne środowisko IDE Antigravity, w prawym górnym rogu zobaczysz przycisk Otwórz środowisko IDE Antigravity, a nie Zainstaluj środowisko IDE.

2d8846dc0dd8b8c4.png

W trakcie tego samouczka w razie potrzeby przejdziemy do opcji Ustawienia w lewym dolnym rogu.

Projekty

Najpierw poznajmy koncepcję projektów w Antigravity. Jest to kluczowe, ponieważ w interfejsie w prawym panelu wyraźnie widać napis Wybierz projekt. Antigravity stosuje podejście oparte na projektach, aby zapewnić agentom dostęp do odpowiednich plików, narzędzi, uprawnień i innych elementów.

Projekt to kombinacja folderów określających środowisko i zakres agenta. Zamiast zmuszać agenta do działania w jednym folderze, projekt może współpracować z jednym lub kilkoma folderami (np. repozytorium frontendu i backendu), zapewniając agentom cały kontekst wymagany w przypadku bazy kodu. Wszystkie projekty mają własne, odseparowane ustawienia agenta, co pozwala niezależnie dostosowywać ustawienia zabezpieczeń różnych projektów.

Utwórzmy pierwszy projekt. W folderze domowym na komputerze lokalnym utwórz folder o nazwie $HOME/agy2-projects/my-first-project . Pamiętaj, że nie musi to być pusty folder.

Teraz utworzymy pierwszy projekt w Antigravity, określając, które foldery wchodzą w jego skład. W naszym przypadku będzie to tylko 1 folder, czyli $HOME/agy2-projects/my-first-project..

Na pasku nawigacyjnym po lewej stronie zobaczysz sekcję Projekty. Kliknij przycisk Utwórz nowy projekt, jak pokazano poniżej:

49d2d12f302fe0fe.png

Wyświetlą się opcje widoczne poniżej. Kliknij Nowy projekt:

433e76863e00a72a.png

Poprosi Cię o wybranie folderu projektu, otwierając Eksplorator folderów lub plików. Wybierz folder, w naszym przypadku jest to $HOME/agy2-projects/my-first-project.

Obecnie mamy zdefiniowany projekt my-first-project, który wskazuje folder $HOME/agy2-projects/my-first-project.

Możesz zapytać, czy projekt może mieć tylko 1 folder. Co zrobić, jeśli chcę mieć projekt, który zawiera foldery z kodem front-end i back-end? Możesz dodać więcej folderów, aby Antigravity miał pełny kontekst podczas pracy nad Twoimi projektami. Kliknij Ustawienia projektu w przypadku konkretnego projektu (my-first-project), jak pokazano poniżej:

5320283391de099c.png

Spowoduje to wyświetlenie okna Ustawienia projektu dla konkretnego projektu. Zobaczysz w nim opcję dodawania kolejnych folderów za pomocą przycisku Dodaj folder.

bb282af8320ef8d0.png

Do projektu możesz dodać więcej folderów (zobacz Dodaj folder), ale na razie wystarczy nam to, co mamy, więc możemy kliknąć przycisk Utwórz.

Możesz teraz zamknąć stronę ustawień.

Jedną z najważniejszych rzeczy, które mogłeś(-aś) zauważyć, jest to, że „wszystkie projekty mają własne, odseparowane ustawienia agenta, co pozwala niezależnie dostosowywać ustawienia zabezpieczeń różnych projektów”. Jeśli w dowolnym momencie zechcesz dostosować działanie Antigravity do konkretnego projektu, możesz przejść do ustawień projektu i zmodyfikować określone ustawienia.

Mówiąc prościej, każdy projekt dziedziczy uprawnienia dotyczące przeglądania artefaktów, dozwolonych narzędzi i konfiguracji serwera MCP z konfiguracji globalnej dostępnej w Ustawieniach w interfejsie głównym. Możesz jednak ustawić te i inne uprawnienia indywidualnie dla każdego projektu, co zapewnia większą elastyczność oraz pozwala zachować kontekst i narzędzia w projekcie.

Na razie przywitajmy się z naszym wspaniałym agentem, klikając Rozpocznij pierwszą rozmowę. Gdy to zrobisz, zobaczysz poniższy ekran i nasz pierwszy projekt, który jest teraz widoczny zarówno na liście projektów po lewej stronie, jak i jako projekt, w którym agent będzie pracować, gdy przekażesz mu wiadomości za pomocą interfejsu czatu. Zwróć uwagę, że możesz wybrać model, przekazać dodatkowy kontekst za pomocą znaku +, @ lub / itp.

953ee243f3e65036.png

Przywitajmy się z Agentem, wysyłając mu wiadomość, a on odpowie.

b53c19d6d7274c82.png

Mam inną prośbę o przesłanie wiadomości i działa ona dobrze.

43f3886d4bca5dae.png

Rozmowy

W projekcie (my-first-project) rozpoczęliśmy wątek rozmowy, w którym znajduje się obecnie seria wiadomości (wiadomość użytkownika i odpowiedzi agenta).

Zobaczysz, że ten wątek rozmowy pozostaje jeden i jest wyświetlany po lewej stronie, zgrupowany w ramach projektu.

448160138e3a7106.png

Teraz zróbmy coś ciekawego i nadajmy nazwę temu wątkowi rozmowy. Nazwijmy go conv-introduction.

Aby to zrobić, kliknij 3 pionowe kropki obok rozmowy. Wyświetlą się 3 opcje. Wybierz działanie Zmień nazwę.

1e750110f8e7d1fe.png

Nadaj wartości nazwę conv-introduction lub dowolną inną nazwę, która będzie dla Ciebie zrozumiała.

Jeśli chcesz rozpocząć zupełnie nową rozmowę w projekcie, kliknij znak + (Nowa rozmowa w projekcie) obok projektu, jak pokazano poniżej.

944092664309cc80.png

Rozpoczynasz zupełnie nową rozmowę.

Zapytajmy o wiadomości sportowe z całego świata. Pamiętaj, że nadal jesteśmy w my-first-project, czyli „Give me some sports news from across the world” (Podaj mi wiadomości sportowe z całego świata).

Dzięki temu otrzymuję informacje ze świata sportu. Możesz zauważyć, że w tym samym projekcie mamy teraz 2 wątki rozmowy.

18d6ebc522324b9f.png

Zmieńmy nazwę tej rozmowy na conv-sportsnews. Jeśli chcesz zobaczyć wszystkie dotychczasowe rozmowy, kliknij Historię rozmów w lewym górnym rogu, jak pokazano poniżej:

706b6ff39ee87842.png

W dowolnym momencie możesz rozpocząć nową rozmowę w bieżącym lub nowym projekcie, korzystając z opcji Nowa rozmowa u góry.

Ustawienia projektu

Wróćmy teraz do ustawień projektu, o których wspominaliśmy wcześniej. Gdy utworzysz projekt w Antigravity, odziedziczy on uprawnienia domyślne, które możesz w razie potrzeby zastąpić.

Aby przejść do ustawień konkretnego projektu, kliknij ikonę koła zębatego obok niego na pasku nawigacyjnym po lewej stronie (jak pokazano poniżej) i wybierz Ustawienia projektu:

91bc80894f8cb9e4.png

Spowoduje to przejście do ustawień konkretnego projektu (np. my-first-project), jak pokazano poniżej:

96fa01d6fbfde690.png

Po lewej stronie w sekcji projektów widać, że wybrany jest projekt my-first-project. Jeśli masz więcej projektów, będą one widoczne pod tą listą. Możesz łatwo wybrać dowolny z nich i w razie potrzeby dostosować jego ustawienia.

Teraz skupmy się na prawej stronie, czyli ustawieniach projektu my-first-project. Zauważysz, że zawiera on pojedynczy folder, który został dodany do tego projektu. Możesz też dodać więcej folderów.

Najpierw przejrzyj całą listę i sprawdź, jakie możliwości dostosowania ustawień są teraz dostępne, aby spełnić wymagania projektu.

Obejmują one:

  • Ustawienie wstępne dotyczące bezpieczeństwa: możesz określić, czy wszystkie polecenia terminala i dostęp do plików mają być najpierw sprawdzane przez Ciebie, zanim agent będzie mógł wykonać działania.
  • Zachowanie agenta: w przypadku wygenerowania artefaktów, np. pliku implementation_plan.md, które chcesz sprawdzić, zanim poprosisz agenta o wykonanie planu.
  • Różne uprawnienia lokalne, np. ścieżki plików, do których agent ma dostęp, adresy URL, które są dozwolone lub zablokowane dla agenta itp.
  • Możesz nawet skonfigurować, które narzędzia MCP są dozwolone w tym projekcie. Jest to bardzo przydatne, aby uniemożliwić udostępnianie agentowi w tym projekcie wszystkich serwerów MCP skonfigurowanych globalnie.

Uwaga: w dowolnym momencie możesz przejść do ustawień Antigravity lub nawet ustawień projektu, korzystając z opcji ustawień głównych w interfejsie Antigravity.

116d0ef65efd4919.png

4. Polecenia po ukośniku

W Antigravity dostępnych jest kilka ciekawych poleceń po ukośniku /. W interfejsie czatu rozmowy, jeśli wpiszesz / , powinny pojawić się polecenia widoczne poniżej:

7a787a910299bb6f.png

Polecenie /plan jest ważne, jeśli chcesz, aby model utworzył plan wdrożenia przed wykonaniem działania.

Polecenie /browser służy do uruchamiania przeglądarki i wydawania jej poleceń.

Spróbuj przejść do witryny, jak pokazano poniżej:

1a23771f8cc1f7d2.png

Spowoduje to utworzenie podrzędnego agenta przeglądarki, który spróbuje uruchomić sesję debugowania w Chrome i najpierw poprosi Cię o pozwolenie:

1380710b74477b94.png

Gdy to zrobisz, przeglądarka odwiedzi witrynę, pobierze najnowsze wiadomości, a następnie zwróci Ci dane w Antigravity.

Polecenie /schedule jest przydatne, jeśli chcesz skonfigurować powtarzające się lub jednorazowe zadania, które agent ma wykonywać w określonych odstępach czasu lub zgodnie z harmonogramem (np. w poniedziałki i środy o 9:00).

Jednocześnie masz możliwość zrobienia tego za pomocą interfejsu użytkownika, co zostało opisane w sekcji Planowanie poleceń w następnym kroku.

5. Polecenia planowania

W głównym interfejsie możesz użyć opcji Harmonogram, aby zautomatyzować powtarzające się zadania lub ustawić jednorazowe przypomnienia w określonych projektach.

4749901a164cd1ad.png

Utwórzmy codzienne zadanie, które będzie nam przypominać o spotkaniu o 18:00. Kliknij Nowy i wypełnij szczegóły, jak pokazano poniżej:

41865ad9a5242407.png

Kliknij Dodaj zaplanowane zadanie, a następnie dodaj zadanie do listy zaplanowanych zadań, jak pokazano poniżej:

a4cecc4896c59893.png

Dodajmy kolejne przypomnienie, które będzie nam przypominać o przerwie co 20 minut:

e3b75ee01010eb9.png

Mamy teraz 2 zaplanowane zadania, jak pokazano poniżej:

6d122472143e48f3.png

Możesz wyłączyć lub usunąć dowolne zadanie. Pamiętaj, że użyliśmy podstawowych promptów, ale Twoje prompty mogą być bardziej szczegółowe, mogą wywoływać narzędzia (komunikować się z systemami zewnętrznymi) i wykonywać znacznie więcej pracy za kulisami w regularnych odstępach czasu, w zależności od Twoich wymagań.

6. Serwery Model Context Protocol (MCP)

Protokół Model Context Protocol (MCP) to standard, który pomaga łączyć agentów z systemami zewnętrznymi. Odgrywają one kluczową rolę w zapewnieniu, że agent pozostaje w zgodzie z Twoimi danymi i integracją.

Antigravity obsługuje serwery MCP, zarówno lokalne, jak i zdalne. Zawiera też integracje z kilkoma serwerami MCP, które współpracują z usługami Google Cloud i można je zainstalować jednym kliknięciem, podając kilka danych konfiguracyjnych.

Najnowsza wersja Antigravity 2.0 ułatwia dodawanie serwerów MCP do Antigravity.

Otwórz Ustawienia → Dostosowywanie. Powinna się wyświetlić konfiguracja serwera MCP, jak pokazano poniżej:

89d50243aed4856c.png

W konfiguracji powyżej otwórz sekcję Zainstalowane serwery MCP, jak pokazano poniżej:

432b2cda46e7bdea.png

Jeśli klikniesz przycisk Open MCP Config (Otwórz konfigurację MCP), przejdziesz do pliku znajdującego się w $HOME/.gemini/config/mcp_config.json, w którym zapisywana jest cała konfiguracja. Jeśli znasz plik konfiguracji serwerów MCP, możesz bezpośrednio edytować i zapisywać jego zawartość.

W tym momencie jest ona pusta.

Aby skonfigurować serwer MCP, wystarczy kliknąć przycisk Dodaj MCP.

Wyświetli się długa lista wstępnych konfiguracji dostępnych dla kilku serwerów MCP, zwłaszcza usług Google Cloud, które zostały spakowane jako serwery MCP. Poniżej widać ekran:

1d46682186dc5401.png

Możesz dodać dowolną z nich. Na przykład kliknąłem Dodaj obok serwera MCP Google Cloud Run i został on zainstalowany.

Dodaje go do listy serwerów MCP, jak pokazano poniżej, wraz z narzędziami, które udostępnia serwer MCP. Możesz po prostu włączyć lub wyłączyć narzędzie, klikając dymek z nazwą narzędzia poniżej, lub nawet wyłączyć cały serwer MCP, klikając przełącznik włączania i wyłączania.

66d195b938e01842.png

Jeśli klikniesz przycisk Open MCP Config (Otwórz konfigurację MCP), zobaczysz, że wpis został dodany do pliku mcp_config.json, jak pokazano poniżej:

{
 "mcpServers": {
   "cloudrun": {
     "command": "npx",
     "args": [
       "-y",
       "@google-cloud/cloud-run-mcp"
     ]
   }
 }
}

Jeśli korzystasz już z zewnętrznych serwerów MCP, możesz po prostu dodać szczegóły do pliku $HOME/.gemini/config/mcp_config.json.

Aby używać skonfigurowanych serwerów MCP, możesz zadać Antigravity pytanie, które wymaga serwera MCP. Możesz na przykład włączyć serwer cloudrun-mcp i zadać Antigravity to pytanie: Build and deploy a Cloud Run service. Powinno to spowodować, że Antigravity wyszuka i użyje serwera cloudrun-mcp do skonfigurowania i wdrożenia usługi Cloud Run.

7. Artefakty

Antygrawitacja może tworzyć artefakty, planując i wykonując swoją pracę, aby komunikować się z użytkownikiem i otrzymywać od niego opinie. Są to pliki Markdown z formatowaniem, diagramy architektury, obrazy, nagrania z przeglądarki, różnice w kodzie itp.

Artefakty rozwiązują problem braku zaufania. Gdy agent twierdzi, że naprawił błąd, deweloper musiał wcześniej przeczytać kod, aby to sprawdzić. W przypadku Antigravity agent tworzy artefakt, aby to udowodnić.

Oto główne artefakty, które mogą być generowane przez Antigravity:

  • Task Lists: przed napisaniem kodu agent może utworzyć plan strukturalny. Zwykle nie musisz edytować tego planu, ale możesz go sprawdzić i w razie potrzeby dodać komentarz, aby go zmienić.
  • Implementation Plan: przed rozpoczęciem wykonywania zadania tworzony jest plan implementacji, gdy używane jest polecenie /plan. Te plany zawierają szczegóły techniczne dotyczące niezbędnych zmian i są przeznaczone do sprawdzenia przez użytkownika, chyba że zasady sprawdzania artefaktów są ustawione na Zawsze kontynuuj.
  • Walkthrough: może zostać utworzony po zakończeniu implementacji zadania przez agenta jako podsumowanie zmian i sposobu ich testowania.
  • Code diffs: Chociaż nie jest to artefakt, Antigravity generuje też różnice w kodzie, które możesz sprawdzić i skomentować.
  • Screenshots: agent może rejestrować stan interfejsu przed zmianą i po niej.

Aby lepiej poznać artefakty, utwórz rozmowę w nowym lub istniejącym projekcie, używając tego prompta i polecenia /plan:

/plan Design a Node application that I can run from the command line to get me the latest news from Google.

Agent wyrusza i wraca z pierwszym artefaktem: planem wdrożenia.

e5f7bdf6da2674d8.png

Możesz wyświetlić dowolny artefakt wygenerowany przez Antigravity, przełączając panel pomocniczy w prawym górnym rogu.

94738a4b59d84fd7.png

Jeśli przełączysz panel pomocniczy, zobaczysz te dane wyjściowe, które informują, że wygenerowano 1 artefakt (plan wdrożenia).

3ad614ce81650142.png

Kliknij Plan wdrożenia, aby wyświetlić szczegóły, jak pokazano poniżej:

436c5ba0aaf5d798.png

Na razie akceptujemy ten plan, więc klikamy przycisk Dalej, aby przejść dalej.

Może pojawić się prośba o przyznanie uprawnień. Zezwól na to.

Gdy wszystko zostanie ukończone, przetestowane i zweryfikowane przez agenta, otrzymasz wiadomość z informacją, że zadanie zostało wykonane.

7eaddf108730465d.png

Innym artefaktem, który możesz zobaczyć, jest przewodnik wraz z różnicami w plikach, jak pokazano poniżej.

f9baccfa8f193661.png

Do wyświetlania wygenerowanych plików nie musisz używać pełnoprawnego edytora ani IDE. Możesz kliknąć pliki package.json lub index.js, aby wyświetlić ich zawartość i dodać komentarze.

8. Antigravity IDE

Jeśli wolisz IDE, możesz użyć środowiska Antigravity IDE, które zostało zainstalowane wcześniej w tym samouczku. Gdy w głównym interfejsie Antigravity spróbujesz przełączyć panel dodatkowy, zobaczysz opcję Otwórz IDE.

94738a4b59d84fd7.png

Kliknij go, aby otworzyć Antigravity IDE. Przy uruchamianiu Antigravity IDE może pojawić się ostrzeżenie podobne do tego:

d5919244c996af7f.png

To zupełnie normalne. Kliknij Tak. Spowoduje to wyświetlenie środowiska IDE Antigravity, które powinno być znane każdemu, kto wcześniej korzystał ze środowiska IDE. Zawiera wszystkie wygenerowane foldery i pliki, edytor oraz panel agenta, w którym możesz rozmawiać z agentem o kodzie (wyjaśniać, generować, poprawiać itp.).

f6af75f8e99cbbc6.png

9. Umiejętności

Modele bazowe Antigravity są wprawdzie zaawansowane i wszechstronne, ale nie znają konkretnego kontekstu projektu ani standardów zespołu. Wczytywanie wszystkich reguł lub narzędzi do okna kontekstu agenta prowadzi do przeładowania narzędzi, wyższych kosztów, opóźnień i zamieszania.

Umiejętności rozwiązują ten problem dzięki stopniowemu odkrywaniu. Umiejętność to specjalny pakiet wiedzy, który pozostaje nieaktywny do momentu, gdy jest potrzebny. Jest ona wczytywana do kontekstu agenta tylko wtedy, gdy Twoje konkretne żądanie pasuje do opisu umiejętności .

Struktura i zakres

Umiejętności to pakiety oparte na katalogu. W zależności od potrzeb możesz zdefiniować je w 2 zakresach:

  • Zakres globalny (~/.gemini/config/skills/): dostępny we wszystkich usługach Antigravity (Antigravity, Antigravity IDE, Antigravity CLI) i projektach.
  • Zakres projektu lub przestrzeni roboczej (<project-root>/.agents/skills/): ta opcja sprawi, że umiejętność będzie dostępna tylko w określonym projekcie.

Anatomia umiejętności

Typowy katalog umiejętności wygląda tak :

my-skill/
├── SKILL.md    #(Required) metadata & instructions.
├── scripts/    # (Optional) Python or Bash scripts for execution.
├── references/ # (Optional) text, documentation, or templates.
└── assets/     # (Optional) Images or logos.

Dodajmy teraz kilka umiejętności.

Umiejętność weryfikacji kodu

Jest to umiejętność oparta wyłącznie na instrukcjach, tzn. musimy tylko utworzyć plik SKILL.md, który będzie zawierać metadane i instrukcje dotyczące umiejętności. Utwórzmy umiejętność, która dostarcza agentowi szczegółowe informacje do sprawdzenia zmian w kodzie pod kątem błędów, problemów ze stylem i sprawdzonych metod.

Załóżmy, że znajdujesz się w folderze konkretnego projektu (np.$HOME/agy2-projects/my-skills-project)). Pierwszym krokiem jest utworzenie w nim katalogu, który będzie zawierać umiejętność.

mkdir -p .agents/skills/code-review

W folderze projektu, np. .agents/skills/code-review, który właśnie utworzyliśmy, utwórz plik SKILL.md z treścią pokazaną poniżej:

---
name: code-review
description: Reviews code changes for bugs, style issues, and best practices. Use when reviewing PRs or checking code quality.
---

# Code Review Skill

When reviewing code, follow these steps:

## Review checklist

1. **Correctness**: Does the code do what it's supposed to?
2. **Edge cases**: Are error conditions handled?
3. **Style**: Does it follow project conventions?
4. **Performance**: Are there obvious inefficiencies?

## How to provide feedback

- Be specific about what needs to change
- Explain why, not just what
- Suggest alternatives when possible

Zwróć uwagę, że plik SKILL.md powyżej zawiera metadane (nazwę i opis) u góry, a potem instrukcje. Po wczytaniu agenta odczyta on tylko metadane umiejętności i wczyta pełne instrukcje dotyczące umiejętności tylko wtedy, gdy będzie to konieczne.

Pozwól nam zweryfikować umiejętność sprawdzania kodu. Otwórz rozmowę w Antigravity w wybranym projekcie i wpisz ten prompt:

732820afe6db3ce0.png

Powinna wyświetlić się umiejętność code-review.

Wypróbuj

Utwórz w katalogu $HOME/agy2-projects/my-skills-project nowy plik o nazwie demo_bad_code.py z treścią podaną poniżej:

import time

def get_user_data(users, id):
   # Find user by ID
   for u in users:
       if u['id'] == id:
            return u
   return None

def process_payments(items):
   total = 0
   for i in items:
       # Calculate tax
       tax = i['price'] * 0.1
       total = total + i['price'] + tax
       time.sleep(0.1) # Simulate slow network call
  
   return total

def run_batch():
   users = [{'id': 1, 'name': 'Alice'}, {'id': 2, 'name': 'Bob'}]
   items = [{'price': 10}, {'price': 20}, {'price': 100}]
  
   u = get_user_data(users, 3)
   print("User found: " + u['name']) # Will crash if None
  
   print("Total: " + str(process_payments(items)))

if __name__ == "__main__":
   run_batch()

Otwórz nową rozmowę w konkretnym projekcie w Antigravity i wpisz ten prompt: review the @demo_bad_code.py file.

Agent powinien zidentyfikować code-review umiejętność, wczytać szczegóły, a następnie wykonać działanie zgodnie z instrukcjami podanymi w pliku code-review/SKILL.md.

Przykładowe dane wyjściowe:

a6e2b1b775feda28.png

10. Podsumowanie

Gratulacje! Usługa Antigravity 2.0 została zainstalowana, środowisko zostało skonfigurowane, a Ty wiesz już, jak sterować agentami.

Co dalej? Aby zobaczyć, jak Antigravity 2.0 działa w praktyce, zapoznaj się z tym samouczkiem:

Dokumentacja referencyjna