1. Wprowadzenie
Ostatnia aktualizacja: 1 listopada 2024 r.
Jak zmodernizować starą aplikację PHP w Google Cloud?
(📽️ obejrzyj 7-minutowy film wprowadzający do tego codelabu)
Często zdarza się, że starsze aplikacje działają lokalnie i wymagają modernizacji. Oznacza to, że muszą być skalowalne, bezpieczne i możliwe do wdrożenia w różnych środowiskach.
Podczas tych warsztatów:
- Skonteneryzuj aplikację PHP.
- Przejdź na zarządzaną usługę bazy danych (Cloud SQL).
- wdrożyć w Cloud Run (alternatywa dla GKE/Kubernetes, która nie wymaga zarządzania).
- Zabezpiecz aplikację za pomocą Identity and Access Management (IAM) i Secret Managera.
- zdefiniować potok CI/CD za pomocą Cloud Build, Cloud Build można połączyć z repozytorium Git hostowanym u popularnych dostawców Git, takich jak GitHub czy GitLab, i uruchamiać na przykład przy każdym przesłaniu do gałęzi main.
- Przechowuj zdjęcia aplikacji w Cloud Storage. Odbywa się to przez montowanie i nie wymaga zmian w kodzie aplikacji.
- Wprowadź funkcje generatywnej AI za pomocą Gemini, zarządzane przez Cloud Functions (bezserwerowo).
- Zapoznaj się ze wskaźnikami SLO i obsługą nowo odświeżonej aplikacji.
Wykonując te czynności, możesz stopniowo modernizować aplikację PHP, zwiększając jej skalowalność, bezpieczeństwo i elastyczność wdrażania. Ponadto przejście na Google Cloud pozwala wykorzystać zaawansowaną infrastrukturę i usługi, aby zapewnić płynne działanie aplikacji w środowisku chmurowym.
Uważamy, że wiedzę zdobytą dzięki tym prostym krokom można zastosować we własnej aplikacji i organizacji z innym językiem/stosem i różnymi przypadkami użycia.
Informacje o aplikacji
Aplikacja (kod na licencji MIT), którą rozwidlisz, to podstawowa aplikacja PHP 5.7 z uwierzytelnianiem MySQL. Głównym celem aplikacji jest udostępnienie platformy, na której użytkownicy mogą przesyłać zdjęcia, a administratorzy mogą oznaczać nieodpowiednie obrazy. Aplikacja zawiera 2 tabele:
- Użytkownicy. Jest wstępnie skompilowany z administratorami. Nowe osoby mogą się zarejestrować.
- Grafika. Zawiera kilka przykładowych obrazów. Zalogowani użytkownicy mogą przesyłać nowe zdjęcia. Dodamy tu trochę magii.
Twój cel
Chcemy zmodernizować starą aplikację, aby działała w Google Cloud. Wykorzystamy narzędzia i usługi Google Cloud, aby poprawić skalowalność, zwiększyć bezpieczeństwo, zautomatyzować zarządzanie infrastrukturą i zintegrować zaawansowane funkcje, takie jak przetwarzanie obrazów, monitorowanie i przechowywanie danych, przy użyciu usług takich jak Cloud SQL, Cloud Run, Cloud Build, Secret Manager i inne.

Co ważniejsze, chcemy to zrobić krok po kroku, aby można było poznać proces myślowy stojący za każdym krokiem. Zwykle każdy krok otwiera nowe możliwości dla kolejnych (przykład: moduły 2 -> 3 i 6 -> 7).
Nadal nie masz pewności? Obejrzyj ten 7-minutowy film na YouTube.
Czego potrzebujesz
- komputer z przeglądarką i połączeniem z internetem,
- Środki na korzystanie z GCP. Zobacz następny krok.
- Będziesz używać Cloud Shell. Zawiera wszystkie potrzebne polecenia i IDE.
- Konto GitHub. Potrzebujesz tego, aby utworzyć gałąź oryginalnego kodu 🧑🏻💻 gdgpescara/app-mod-workshop we własnym repozytorium Git. Jest to wymagane, aby mieć własny potok CI/CD (automatyczne zatwierdzanie -> kompilacja -> wdrożenie)
Przykładowe rozwiązania znajdziesz tutaj:
- Repozytorium autora: https://github.com/Friends-of-Ricc/app-mod-workshop
- pierwotne repozytorium warsztatów w folderach
.solutions/, według rozdziałów;
Te warsztaty są przeznaczone do ukończenia w Cloud Shell (w przeglądarce).
Możesz jednak spróbować wykonać te czynności na komputerze lokalnym.
2. Konfigurowanie środków i rozwidlenie

Wykorzystanie środków w GCP i skonfigurowanie środowiska GCP [opcjonalnie]
Aby przeprowadzić te warsztaty, musisz mieć konto rozliczeniowe z pewną kwotą środków. Aby rozpocząć, użyj środków z banera u góry tego ćwiczenia. Jeśli masz już połączenie z kontem rozliczeniowym, możesz pominąć ten krok.
Gdy to zrobisz, otwórz konsolę Google Cloud i utwórz nowy projekt, klikając selektor projektów w menu w lewym górnym rogu, gdzie wyświetla się „Brak organizacji”. Szczegółowe informacje znajdziesz poniżej

Jeśli nie masz projektu, utwórz nowy, jak pokazano na zrzucie ekranu poniżej. W prawym górnym rogu znajduje się opcja „NOWY PROJEKT”.

Połącz nowy projekt z kontem rozliczeniowym GCP w wersji próbnej w następujący sposób.

Możesz już korzystać z Google Cloud Platform. Jeśli jesteś początkującym użytkownikiem lub chcesz wykonać wszystkie czynności w środowisku Cloud, możesz uzyskać dostęp do Cloud Shell i jego edytora, klikając przycisk w lewym górnym rogu, jak pokazano poniżej.

Upewnij się, że w lewym górnym rogu wybrany jest nowy projekt:
Nie wybrano (źle):

Wybrane (dobre):

Utworzenie rozwidlenia aplikacji z GitHuba
- Otwórz aplikację demonstracyjną: https://github.com/gdgpescara/app-mod-workshop.
- Kliknij 🍴 rozwidlenie.
- Jeśli nie masz konta GitHub, musisz je utworzyć.
- Wprowadź zmiany.

- Sklonuj kod aplikacji za pomocą polecenia
git clonehttps://github.com/YOUR-GITHUB-USER/YOUR-REPO-NAME
- Otwórz sklonowany folder projektu w ulubionym edytorze. Jeśli wybierzesz Cloud Shell, możesz to zrobić, klikając „Otwórz edytor”, jak pokazano poniżej.

W edytorze Google Cloud Shell masz wszystko, czego potrzebujesz, jak pokazano na poniższym rysunku.

Możesz to zrobić wizualnie, klikając „Otwórz folder” i wybierając folder, prawdopodobnie app-mod-workshop w folderze domowym.
3. Moduł 1. Utwórz instancję SQL
Tworzenie instancji Google Cloud SQL
Nasza aplikacja PHP będzie łączyć się z bazą danych MySQL, dlatego musimy ją zreplikować w Google Cloud, aby migracja przebiegła bezproblemowo. Cloud SQL to idealne rozwiązanie, ponieważ umożliwia uruchomienie w pełni zarządzanej bazy danych MySQL w chmurze. Aby to zrobić:
- Otwórz stronę Cloud SQL: https://console.cloud.google.com/sql/instances.
- Kliknij „Utwórz instancję”.
- Włącz interfejs API (w razie potrzeby). To może chwilę potrwać.
- Wybierz MySQL.
- (Staramy się znaleźć najtańszą wersję, aby starczyła na dłużej):
- Wersja: Enterprise
- Preset: development (we tried Sandbox and didn't work for us)
- Wersja MySQL: 5.7 (wow, to już przeszłość!)
- Identyfikator instancji: wybierz
appmod-phpapp(jeśli go zmienisz, pamiętaj, aby odpowiednio zmienić też przyszłe skrypty i rozwiązania). - Hasło: dowolne, ale zapisz je jako CLOUDSQL_INSTANCE_PASSWORD.
- Region: zachowaj ten sam, który został wybrany dla reszty aplikacji (np. Mediolan =
europe-west8) - Dostępność strefowa: 1 strefa (oszczędzamy pieniądze na potrzeby wersji demonstracyjnej)
Kliknij przycisk Utwórz instancję, aby wdrożyć bazę danych Cloud SQL. ⌛ Zajmie to około 10 minut ⌛. W międzyczasie kontynuuj czytanie dokumentacji. Możesz też zacząć rozwiązywać następny moduł („Konteneryzacja aplikacji PHP”), ponieważ w pierwszej części nie ma on żadnych zależności od tego modułu (dopóki nie naprawisz połączenia z bazą danych).
Uwaga. Ta instancja powinna kosztować około 7 USD dziennie. Pamiętaj, aby po warsztatach utworzyć osobny dokument.
Tworzenie bazy danych image_catalog i użytkownika w Cloud SQL
Projekt aplikacji zawiera folder db/, w którym znajdują się 2 pliki SQL:
- 01_schema.sql: zawiera kod SQL do utworzenia 2 tabel z danymi użytkowników i obrazów.
- 02_seed.sql: zawiera kod SQL do wypełniania danymi wcześniej utworzonych tabel.
Te pliki zostaną użyte później, gdy zostanie utworzona baza danych image_catalog. Aby to zrobić:
- Otwórz instancję i kliknij kartę Databases (Bazy danych):
- kliknij „Utwórz bazę danych”.
- nazwij go
image_catalog(jak w konfiguracji aplikacji PHP).

Następnie tworzymy użytkownika bazy danych. Dzięki temu możemy uwierzytelnić się w bazie danych image_catalog.
- Kliknij kartę Użytkownicy.
- Kliknij „Dodaj konto użytkownika”.
- Użytkownik: utwórzmy go:
- Nazwa użytkownika:
appmod-phpapp-user - Hasło: wybierz coś, co zapamiętasz, lub kliknij „Wygeneruj”.
- Pozostaw opcję Zezwalaj na dowolnego hosta (%).
- kliknij DODAJ.
Otwórz bazę danych dla znanych adresów IP.
Pamiętaj, że wszystkie bazy danych w Cloud SQL są domyślnie „odizolowane”. Musisz wyraźnie skonfigurować sieć, aby była dostępna.
- Kliknij instancję.
- Otwórz menu „Połączenia”.
- Kliknij kartę „Sieć”.
- Kliknij w sekcji „Autoryzowane sieci”. Teraz dodaj sieć (czyli podsieć).
- Na razie wybierzmy szybkie, ale NIEBEZPIECZNE ustawienia, aby aplikacja mogła działać. Później możesz ograniczyć dostęp do zaufanych adresów IP:
- Nazwa: „Wszyscy na świecie – NIEBEZPIECZNE”.
- Sieć: „
0.0.0.0/0"” (Uwaga: ta część jest NIEBEZPIECZNA!) - Kliknij GOTOWE.
- Kliknij Zapisz.
Powinien pojawić się ekran podobny do tego:

Uwaga. To rozwiązanie jest dobrym kompromisem, który pozwala ukończyć warsztaty w ciągu kilku godzin. Zapoznaj się jednak z dokumentem SECURITY, aby zabezpieczyć rozwiązanie w środowisku produkcyjnym.
Czas przetestować połączenie z bazą danych.
Sprawdźmy, czy utworzony wcześniej użytkownik image_catalog działa.
Uzyskaj dostęp do „Cloud SQL Studio” w instancji i wpisz bazę danych, użytkownika i hasło, aby się uwierzytelnić, jak pokazano poniżej:

Teraz możesz otworzyć edytor SQL i przejść do następnej sekcji.
Importowanie bazy danych z bazy kodu
Użyj edytora SQL, aby zaimportować tabele image_catalog wraz z danymi. Skopiuj kod SQL z plików w repozytorium (01_schema.sql, a następnie 02_seed.sql) i wykonaj je po kolei.
Po wykonaniu tych czynności w katalogu image_catalog powinny pojawić się 2 tabele: users i images, jak pokazano poniżej:

Możesz to przetestować, uruchamiając w edytorze to polecenie: select * from images;
Zapisz też publiczny adres IP instancji Cloud SQL, ponieważ będzie on potrzebny później. Aby uzyskać adres IP, otwórz stronę główną instancji Cloud SQL na stronie Przegląd. (Przegląd > Połączenie z instancją > Publiczny adres IP).
4. Moduł 2. Konteneryzacja aplikacji PHP

Chcemy utworzyć tę aplikację w chmurze.
Oznacza to spakowanie kodu w pliku ZIP, który zawiera wszystkie informacje potrzebne do uruchomienia go w chmurze.
Możesz to zrobić na kilka sposobów:
- Docker. Bardzo popularne, ale dość skomplikowane w prawidłowej konfiguracji.
- Buildpacks. Mniej popularne, ale zwykle „automatycznie zgaduje”, co należy skompilować i uruchomić. Często to wystarczy.
W kontekście tych warsztatów założymy, że używasz Dockera.
Jeśli chcesz użyć Cloud Shell, otwórz go ponownie (kliknij w prawym górnym rogu konsoli Cloud).

Spowoduje to otwarcie wygodnej powłoki u dołu strony, gdzie kod powinien zostać rozwidlony na etapie konfiguracji.

Docker
Jeśli chcesz mieć kontrolę, to rozwiązanie jest dla Ciebie. Ma to sens, gdy musisz skonfigurować konkretne biblioteki i wprowadzić pewne nieoczywiste zachowania (chmod w przesłanych plikach, niestandardowy plik wykonywalny w aplikacji itp.).
Ponieważ chcemy ostatecznie wdrożyć naszą skonteneryzowaną aplikację w Cloud Run, zapoznaj się z tą dokumentacją. Jak można przenieść go z PHP 8 do PHP 5.7? Może Gemini Ci w tym pomoże. Możesz też użyć tej gotowej wersji:
# Use the official PHP image: https://hub.docker.com/_/php
FROM php:5.6-apache
# Configure PHP for Cloud Run.
# Precompile PHP code with opcache.
# Install PHP's extension for MySQL
RUN docker-php-ext-install -j "$(nproc)" opcache mysqli pdo pdo_mysql && docker-php-ext-enable pdo_mysql
RUN set -ex; \
{ \
echo "; Cloud Run enforces memory & timeouts"; \
echo "memory_limit = -1"; \
echo "max_execution_time = 0"; \
echo "; File upload at Cloud Run network limit"; \
echo "upload_max_filesize = 32M"; \
echo "post_max_size = 32M"; \
echo "; Configure Opcache for Containers"; \
echo "opcache.enable = On"; \
echo "opcache.validate_timestamps = Off"; \
echo "; Configure Opcache Memory (Application-specific)"; \
echo "opcache.memory_consumption = 32"; \
} > "$PHP_INI_DIR/conf.d/cloud-run.ini"
# Copy in custom code from the host machine.
WORKDIR /var/www/html
COPY . .
# Setup the PORT environment variable in Apache configuration files: https://cloud.google.com/run/docs/reference/container-contract#port
ENV PORT=8080
# Tell Apache to use 8080 instead of 80.
RUN sed -i 's/80/${PORT}/g' /etc/apache2/sites-available/000-default.conf /etc/apache2/ports.conf
# Note: This is quite insecure and opens security breaches. See last chapter for hardening ideas.
# Uncomment at your own risk:
#RUN chmod 777 /var/www/html/uploads/
# Configure PHP for development.
# Switch to the production php.ini for production operations.
# RUN mv "$PHP_INI_DIR/php.ini-production" "$PHP_INI_DIR/php.ini"
# https://github.com/docker-library/docs/blob/master/php/README.md#configuration
RUN mv "$PHP_INI_DIR/php.ini-development" "$PHP_INI_DIR/php.ini"
# Expose the port
EXPOSE 8080
Najnowsza wersja Dockerfile jest dostępna tutaj.
Aby przetestować aplikację lokalnie, musimy zmienić plik config.php w taki sposób, aby aplikacja PHP łączyła się z bazą danych MYSQL dostępną w Google CloudSQL. Na podstawie wcześniej skonfigurowanych ustawień wypełnij puste pola:
<?php
// Database configuration
$db_host = '____________';
$db_name = '____________';
$db_user = '____________';
$db_pass = '____________';
try {
$pdo = new PDO("mysql:host=$db_host;dbname=$db_name", $db_user, $db_pass);
$pdo->setAttribute(PDO::ATTR_ERRMODE, PDO::ERRMODE_EXCEPTION);
} catch (PDOException $e) {
die("Errore di connessione: " . $e->getMessage());
}
session_start();
?>
DB_HOSTto publiczny adres IP Cloud SQL, który znajdziesz w konsoli SQL:

DB_NAMEnie powinien ulec zmianie:image_catalogDB_USERpowinno mieć wartośćappmod-phpapp-userDB_PASSto coś, co wybierasz. Ustaw go w pojedynczych cudzysłowach i w razie potrzeby użyj znaku zmiany znaczenia.
Możesz też przetłumaczyć kilka fragmentów w języku 🇮🇹 włoskim na język angielski za pomocą Gemini.
Skoro masz już Dockerfile i aplikacja PHP została skonfigurowana do łączenia się z bazą danych, wypróbujmy to.
Jeśli nie masz jeszcze Dockera, zainstaluj go (link). Nie potrzebujesz tego, jeśli używasz Cloud Shell (fajnie, prawda?).
Teraz spróbuj utworzyć i uruchomić skonteneryzowaną aplikację PHP za pomocą odpowiednich poleceń docker build i docker run.
# Build command - don't forget the final . This works if Dockerfile is inside the code folder:
$ docker build -t my-php-app-docker .
# Local Run command: most likely ports will be 8080:8080
$ docker run -it -p <CONTAINER_PORT>:<LOCAL_MACHINE_PORT> my-php-app-docker
Jeśli wszystko działa, po połączeniu z hostem lokalnym powinna wyświetlić się ta strona internetowa. Aplikacja działa teraz na porcie 8080. Kliknij ikonę „Podgląd w przeglądarce” (przeglądarka z okiem), a następnie Podejrzyj na porcie 8080 (lub „Zmień port” w przypadku innego portu).

Testowanie wyniku w przeglądarce
Now your application should look something like this:

Jeśli zalogujesz się za pomocą danych Admin/admin123, zobaczysz coś takiego.

Świetnie! Poza włoskim tekstem wszystko działa. 🎉🎉🎉
Jeśli konteneryzacja jest prawidłowa, ale dane logowania do bazy danych są nieprawidłowe, może pojawić się taki komunikat:

Spróbuj jeszcze raz, jesteś blisko.
Zapisywanie w Artifact Registry [opcjonalnie]
Teraz powinna być dostępna działająca skonteneryzowana aplikacja PHP gotowa do wdrożenia w chmurze. Następnie potrzebujemy miejsca w chmurze, w którym będziemy przechowywać obraz Dockera i udostępniać go do wdrożenia w usługach Google Cloud, takich jak Cloud Run. To rozwiązanie do przechowywania danych nazywa się Artifact Registry. Jest to w pełni zarządzana usługa Google Cloud przeznaczona do przechowywania artefaktów aplikacji, w tym obrazów kontenerów Dockera, pakietów Maven, modułów npm i innych.
Utwórzmy repozytorium w Google Cloud Artifact Registry za pomocą odpowiedniego przycisku.

Wybierz prawidłową nazwę, format i region odpowiedni do przechowywania artefaktów.

Wróć do lokalnego środowiska programistycznego, dodaj tag i prześlij obraz kontenera aplikacji do utworzonego właśnie repozytorium Artifact Registry. Aby to zrobić, uruchom następujące polecenia.
- docker tag SOURCE_IMAGE[:TAG] TARGET_IMAGE[:TAG]
- docker push TARGET_IMAGE[:TAG]
Wynik powinien wyglądać jak na poniższym zrzucie ekranu.

Hurra! 🎉🎉🎉 Możesz przejść na kolejny poziom. Zanim to nastąpi, poświęć 2 minuty na przetestowanie przesyłania, logowania i wylogowywania oraz zapoznanie się z punktami końcowymi aplikacji.Będą Ci później potrzebne.
Możliwe błędy
Jeśli wystąpią błędy konteneryzacji, spróbuj użyć Gemini, aby wyjaśnić i naprawić błąd, podając:
- Twój bieżący plik Dockerfile
- otrzymany błąd,
- [w razie potrzeby] wykonywany kod PHP.
Uprawnienia do przesyłania. Wypróbuj też punkt końcowy /upload.php i spróbuj przesłać zdjęcie. Może pojawić się błąd widoczny poniżej. Jeśli tak, musisz wprowadzić poprawki w chmod/chown w Dockerfile.
Warning: move_uploaded_file(uploads/image (3).png): failed to open stream: Permission denied in /var/www/html/upload.php on line 11
PDOException „could not find driver” (lub „Errore di connessione: could not find driver”). Upewnij się, że plik Dockerfile zawiera odpowiednie biblioteki PDO dla mysql (pdo_mysql), aby można było połączyć się z bazą danych. Inspiracje znajdziesz tutaj.
Nie udało się przekazać żądania do backendu. Nie udało się połączyć z serwerem na porcie 8080. Oznacza to, że prawdopodobnie udostępniasz nieprawidłowy port. Upewnij się, że udostępniasz port, z którego Apache/Nginx faktycznie obsługuje ruch. To nie jest proste zadanie. Jeśli to możliwe, spróbuj użyć portu 8080 (ułatwia to pracę z Cloud Run). Jeśli chcesz zachować port 80 (np. dlatego, że Apache tego wymaga), użyj innego polecenia, aby go uruchomić:
$ docker run -it -p 8080:80 # force 80
# Use the PORT environment variable in Apache configuration files.
# https://cloud.google.com/run/docs/reference/container-contract#port
RUN sed -i 's/80/${PORT}/g' /etc/apache2/sites-available/000-default.conf /etc/apache2/ports.conf
5. Moduł 3. Wdrażanie aplikacji w Cloud Run

Dlaczego warto wybrać Cloud Run?
To dobre pytanie. Kilka lat temu na pewno wybralibyście Google App Engine.
Mówiąc prościej, Cloud Run ma obecnie nowszy stos technologiczny, jest łatwiejszy do wdrożenia, tańszy i skaluje się do 0, gdy nie jest używany. Dzięki elastyczności umożliwiającej uruchamianie dowolnego kontenera bezstanowego i integracji z różnymi usługami Google Cloud jest to idealne rozwiązanie do wdrażania mikroserwisów i nowoczesnych aplikacji przy minimalnych kosztach i maksymalnej wydajności.
Mówiąc dokładniej, Cloud Run to usługa w pełni zarządzana platforma Google Cloud, która umożliwia uruchamianie bezstanowych skonteneryzowanych aplikacji w środowisku bezserwerowym. Automatycznie obsługuje całą infrastrukturę, skalując się od zera, aby obsłużyć ruch przychodzący, i w dół, gdy jest bezczynna, co zapewnia opłacalność i wydajność. Cloud Run obsługuje dowolny język i dowolną bibliotekę, o ile są one spakowane w kontenerze, co zapewnia dużą elastyczność podczas programowania. Dobrze integruje się z innymi usługami Google Cloud i nadaje się do tworzenia mikroserwisów, interfejsów API, witryn i aplikacji opartych na zdarzeniach bez konieczności zarządzania infrastrukturą serwerów.
Wymagania wstępne
Aby wykonać to zadanie, musisz mieć zainstalowane narzędzie gcloud na komputerze lokalnym. Jeśli nie, zapoznaj się z instrukcjami tutaj. Jeśli korzystasz z Google Cloud Shell, nie musisz nic robić.
Przed wdrożeniem…
Jeśli pracujesz w środowisku lokalnym, uwierzytelnij się w Google Cloud za pomocą tego polecenia:
$ gcloud auth login –update-adc # not needed in Cloud Shell
Powinno to spowodować uwierzytelnienie za pomocą logowania OAuth w przeglądarce. Upewnij się, że logujesz się w Chrome na to samo konto użytkownika (np. vattelapesca@gmail.com), które jest zalogowane w Google Cloud z włączonymi płatnościami.
Włącz Cloud Run API za pomocą tego polecenia:
$ gcloud services enable run.googleapis.com cloudbuild.googleapis.com
Wszystko jest już gotowe do wdrożenia w Cloud Run.
Wdrażanie aplikacji w Cloud Run za pomocą gcloud
Polecenie, które umożliwia wdrożenie aplikacji w Cloud Run, to gcloud run deploy. Aby osiągnąć swój cel, możesz skonfigurować kilka opcji. Minimalny zestaw opcji (które możesz podać w wierszu poleceń lub o które narzędzie zapyta w interaktywnym prompcie) to:
- Nazwa usługi Cloud Run, którą chcesz wdrożyć dla aplikacji. Usługa Cloud Run zwróci adres URL, który udostępnia punkt końcowy aplikacji.
- Region Google Cloud, w którym będzie działać aplikacja. (
--regionREGION) - Obraz kontenera, który zawiera aplikację.
- Zmienne środowiskowe, których aplikacja musi używać podczas działania.
- Flaga Allow-Unauthenticated, która umożliwia każdemu dostęp do aplikacji bez dodatkowego uwierzytelniania.
Zapoznaj się z dokumentacją (lub przewiń w dół, aby znaleźć możliwe rozwiązanie), aby dowiedzieć się, jak zastosować tę opcję w wierszu poleceń.
Wdrażanie potrwa kilka minut. Jeśli wszystko jest w porządku, w konsoli Google Cloud powinien pojawić się widok podobny do tego:


Kliknij adres URL podany przez Cloud Run i przetestuj aplikację. Po uwierzytelnieniu powinno wyświetlić się coś takiego.

„gcloud run deploy” bez argumentów
Możesz zauważyć, że gcloud run deploy zadaje Ci odpowiednie pytania i uzupełnia pozostawione przez Ciebie puste miejsca. Jest niesamowicie!
Jednak w kilku modułach dodamy to polecenie do aktywatora kompilacji Cloud Build, więc nie możemy sobie pozwolić na interaktywne pytania. Musimy wypełnić każdą opcję w poleceniu. Chcesz więc stworzyć złoty przedmiot: gcloud run deploy --option1 blah --foo bar --region your-fav-region. Jak to zrobisz?
- powtarzaj kroki 2–4, aż gcloud przestanie zadawać pytania:
- [LOOP] Znaleziono
gcloud run deployz opcjami - [LOOP] systemy proszą o opcję X
- [LOOP] Wyszukaj w dokumentach publicznych, jak skonfigurować X z poziomu interfejsu wiersza poleceń, dodając opcję
--my-option [my-value]. - Wróć do kroku 2, chyba że gcloud zakończy działanie bez dalszych pytań.
- To polecenie gcloud run deploy BLAH BLAH BLAH jest świetne! Zapisz polecenie, ponieważ będzie potrzebne później w kroku Cloud Build.
Możliwe rozwiązanie znajdziesz tutaj. Dokumentacja jest dostępna tutaj.
Hura! 🎉🎉🎉 Udało Ci się wdrożyć aplikację w Google Cloud, co jest pierwszym krokiem do modernizacji.
6. Moduł 4. Czyszczenie hasła za pomocą usługi Secret Manager

W poprzednim kroku udało nam się wdrożyć i uruchomić aplikację w Cloud Run. Zrobiliśmy to jednak w sposób, który nie jest zgodny ze sprawdzonymi metodami dotyczącymi bezpieczeństwa: podaliśmy niektóre obiekty tajne w postaci zwykłego tekstu.
Pierwsza iteracja: zaktualizuj plik config.php, aby używać ENV
Być może zauważyliście, że hasło do bazy danych umieściliśmy bezpośrednio w kodzie w pliku config.php. To wystarczy do celów testowych i sprawdzenia, czy aplikacja działa. Nie możesz jednak zatwierdzać ani używać takiego kodu w środowisku produkcyjnym. Hasło (i inne parametry połączenia z bazą danych) powinno być odczytywane dynamicznie i dostarczane do aplikacji w czasie działania. Zmień plik config.php, aby odczytywał parametry bazy danych ze zmiennych ENV. Jeśli się nie powiedzie, rozważ ustawienie wartości domyślnych. Jest to przydatne, gdy nie uda się wczytać zmiennej ENV, ponieważ dane wyjściowe strony poinformują Cię, czy używane są wartości domyślne. Wypełnij puste pola i zastąp kod w pliku config.php.
<?php
// Database configuration with ENV variables. Set default values as well
$db_host = getenv('DB_HOST') ?: 'localhost';
$db_name = getenv('DB_NAME') ?: 'image_catalog';
$db_user = getenv('DB_USER') ?: 'appmod-phpapp-user';
$db_pass = getenv('DB_PASS') ?: 'wrong_password';
// Note getenv() is PHP 5.3 compatible
try {
$pdo = new PDO("mysql:host=$db_host;dbname=$db_name", $db_user, $db_pass);
$pdo->setAttribute(PDO::ATTR_ERRMODE, PDO::ERRMODE_EXCEPTION);
} catch (PDOException $e) {
die("Errore di connessione: " . $e->getMessage());
}
session_start();
?>
Aplikacja jest skonteneryzowana, więc musisz zapewnić sposób dostarczania do niej zmiennych środowiskowych. Można to zrobić na kilka sposobów:
- W czasie kompilacji, w pliku Dockerfile. Dodaj do poprzedniego pliku Dockerfile 4 parametry, używając składni ENV DB_VAR=ENV_VAR_VALUE. Spowoduje to skonfigurowanie wartości domyślnych, które można zastąpić w czasie działania. Na przykład „DB_NAME” i „DB_USER” można ustawić tutaj i nigdzie indziej.
- W czasie wykonywania. Te zmienne możesz skonfigurować w Cloud Run za pomocą interfejsu wiersza poleceń lub interfejsu użytkownika. To jest właściwe miejsce na umieszczenie wszystkich 4 zmiennych (chyba że chcesz zachować wartości domyślne ustawione w pliku Dockerfile).
W przypadku localhost możesz umieścić zmienne ENV w pliku .env (sprawdź folder solutions).
Upewnij się też, że plik .env został dodany do pliku .gitignore – nie chcesz przecież, aby Twoje dane logowania zostały przesłane do GitHuba.
echo .env >> .gitignore
Następnie możesz przetestować instancję lokalnie:
docker run -it -p 8080:8080 --env-file .env my-php-app-docker
Udało Ci się:
- Aplikacja będzie odczytywać zmienną dynamicznie z ENV
- Zwiększyło się bezpieczeństwo, ponieważ hasło do bazy danych zostało usunięte z kodu).
Możesz teraz wdrożyć nową wersję w Cloud Run. Przejdźmy do interfejsu i ręcznie ustawmy zmienne środowiskowe:
- Otwórz stronę https://console.cloud.google.com/run.
- Kliknij aplikację.
- Kliknij „Edytuj i wdróż nową wersję”.
- Na pierwszej karcie „Kontenery” kliknij dolną kartę „Zmienne i obiekty tajne”.
- Kliknij „+ Dodaj zmienną” i dodaj wszystkie potrzebne zmienne. Powinien on wyglądać mniej więcej tak:


Czy jest idealny? Nie, Twój dokument PASS jest nadal widoczny dla większości operatorów. Można temu zapobiec, korzystając z usługi Google Cloud Secret Manager.
Druga iteracja: Secret Manager
Hasła zniknęły z Twojego kodu – sukces! Ale zaraz – czy jesteśmy już bezpieczni?
Hasła są nadal widoczne dla każdego, kto ma dostęp do konsoli Google Cloud. Możesz go pobrać, jeśli uzyskasz dostęp do pliku YAML wdrożenia Cloud Run. Jeśli spróbujesz edytować lub wdrożyć nową wersję Cloud Run, hasło będzie widoczne w sekcji Zmienne i obiekty tajne, jak pokazano na zrzutach ekranu poniżej.
Google Cloud Secret Manager to bezpieczna, scentralizowana usługa do zarządzania informacjami poufnymi, takimi jak klucze interfejsu API, hasła, certyfikaty i inne obiekty tajne.
Umożliwia przechowywanie obiektów tajnych, zarządzanie nimi i uzyskiwanie do nich dostępu dzięki szczegółowym uprawnieniom i skutecznemu szyfrowaniu. Secret Manager jest zintegrowany z usługą Identity and Access Management (IAM) Google Cloud i umożliwia kontrolowanie, kto może uzyskiwać dostęp do określonych obiektów tajnych, co zapewnia bezpieczeństwo danych i zgodność z przepisami.
Obsługuje też automatyczną rotację i obsługę wersji obiektów tajnych, co upraszcza zarządzanie cyklem życia obiektów tajnych i zwiększa bezpieczeństwo aplikacji w usługach Google Cloud.
Aby uzyskać dostęp do Secret Managera, w menu z 3 kreskami przejdź do usług Bezpieczeństwo i znajdź go w sekcji Ochrona danych, jak pokazano na zrzucie ekranu poniżej.

Gdy już tam będziesz, włącz interfejs Secret Manager API, jak pokazano na obrazie poniżej.

- Kliknij „Utwórz obiekt tajny”. Nazwijmy go logicznie:
- Nazwa:
php-amarcord-db-pass - Wartość obiektu tajnego: „hasło do bazy danych” (zignoruj część „prześlij plik”).
- dodaj adnotację do tego tajnego linku, który powinien wyglądać tak:
projects/123456789012/secrets/php-amarcord-db-pass. Jest to unikalny wskaźnik do obiektu tajnego (w przypadku Terraform, Cloud Run i innych). Numer to unikalny numer projektu.
Wskazówka: staraj się używać spójnych konwencji nazewnictwa obiektów tajnych, od ogólnych do szczegółowych, na przykład: cloud-devrel-phpamarcord-dbpass
- Organizacja (z firmą)
- Zespół (w organizacji)
- Aplikacja (w zespole)
- Nazwa zmiennej (w aplikacji)
Dzięki temu możesz używać prostych wyrażeń regularnych do znajdowania wszystkich obiektów tajnych dla jednej aplikacji.
Tworzenie nowej wersji Cloud Run
Teraz, gdy mamy już nowy obiekt tajny, musimy pozbyć się zmiennej środowiskowej DB_PASS i zastąpić ją nowym obiektem tajnym. Przykłady:
- dostęp do Cloud Run za pomocą konsoli Google Cloud,
- Wybierz aplikację.
- Kliknij „Edytuj i wdróż nową wersję”.
- znajdź kartę „Zmienne i obiekty tajne”.
- Użyj przycisku „+ Utwórz odwołanie do obiektu tajnego”, aby zresetować zmienną środowiskową DB_PASS.
- Użyj tej samej wartości „DB_PASS” w przypadku obiektów tajnych, do których się odwołujesz, i użyj najnowszej wersji.

Po zakończeniu powinien pojawić się ten błąd:

Spróbuj dowiedzieć się, jak rozwiązać ten problem. Aby rozwiązać ten problem, musisz otworzyć sekcję Administracja uprawnieniami i zmienić uprawnienia. Powodzenia w debugowaniu.
Gdy już to zrobisz, wróć do Cloud Run i wdróż ponownie nową wersję. Wynik powinien wyglądać podobnie jak na poniższym rysunku:

Wskazówka: Konsola programisty (interfejs) świetnie wskazuje problemy z uprawnieniami. Poświęć trochę czasu na przejrzenie wszystkich linków do encji Cloud.
7. Moduł 5. Konfigurowanie CI/CD za pomocą Cloud Build

Dlaczego warto używać potoku CI/CD?
Do tej pory zdarzyło Ci się pewnie wpisać gcloud run deploy kilka razy, być może odpowiadając na to samo pytanie raz za razem.
Masz dość ręcznego wdrażania aplikacji za pomocą gcloud run deploy? Czy nie byłoby wspaniale, gdyby aplikacja mogła automatycznie wdrażać się za każdym razem, gdy przesyłasz nową zmianę do repozytorium Git?
Aby korzystać z potoku CI/CD, potrzebujesz 2 rzeczy:
- Osobiste repozytorium Git: w kroku 2 repozytorium warsztatowe powinno zostać rozwidlone na Twoje konto GitHub. Jeśli nie, wróć i wykonaj ten krok. Rozwidlone repozytorium powinno wyglądać tak:
https://github.com/<YOUR_GITHUB_USER>/app-mod-workshop - Cloud Build. Ta niesamowita i tania usługa pozwala skonfigurować automatyzację kompilacji dla niemal wszystkiego: Terraform, aplikacji w kontenerach Dockera…
W tej sekcji skupimy się na konfigurowaniu Cloud Build.
Wejdź do Cloud Build.
Użyjemy do tego Cloud Build:
- skompilować źródło (za pomocą pliku Dockerfile). Możesz go traktować jako „duży plik ZIP”, który zawiera wszystko, czego potrzebujesz do utworzenia i uruchomienia aplikacji („artefakt kompilacji”).
- przesłać ten artefakt do Artifact Registry (AR).
- Następnie wdróż aplikację „php-amarcord” z AR w Cloud Run.
- Spowoduje to utworzenie nowej wersji („wersji”) istniejącej aplikacji (pomyśl o warstwie z nowym kodem). Skonfigurujemy ją tak, aby przekierowywała ruch do nowej wersji, jeśli przekazanie się powiedzie.
Oto przykład kompilacji aplikacji php-amarcord:

Jak to robimy?
- Przez utworzenie jednego idealnego pliku YAML:
cloudbuild.yaml - utworzyć aktywator kompilacji w Cloud Build,
- Przez połączenie z repozytorium GitHub za pomocą interfejsu Cloud Build.
Tworzenie aktywatora (i łączenie repozytorium)
- Otwórz stronę https://console.cloud.google.com/cloud-build/triggers.
- Kliknij „Utwórz aktywator”.
- Kompilacja:
- Nazwa: coś zrozumiałego, np.
on-git-commit-build-php-app - Zdarzenie: wypchnij do gałęzi
- Źródło: „Podłącz nowe repozytorium”

- Po prawej stronie otworzy się okno „Połącz repozytorium”.
- Dostawca źródłowy: „Github” (pierwszy)
- „Kontynuuj”.
- Uwierzytelnianie otworzy okno na GitHubie, aby przeprowadzić uwierzytelnianie krzyżowe. Podążaj za nurtem i bądź cierpliwy. Jeśli masz wiele repozytoriów, może to trochę potrwać.
- „Wybierz repozytorium” – wybierz swoje konto/repozytorium i zaznacz pole „Rozumiem…”.
- Jeśli pojawi się błąd: „Aplikacja na GitHubie nie jest zainstalowana w żadnym Twoim repozytorium”, kliknij „Zainstaluj Google Cloud Build” i postępuj zgodnie z instrukcjami.
Kliknij Połącz.
- Bingo! Twoje repozytorium jest teraz połączone.
- Wróćmy do części dotyczącej reguły…
- Konfiguracja: wykrywana automatycznie (*)
- Zaawansowane: wybierz konto usługi „[PROJECT_NUMBER]- compute@developer.gserviceaccount.com”.
- xxxxx to identyfikator projektu,
- Domyślne konto usługi Compute jest odpowiednie do celów modułu, ale nie używaj go w środowisku produkcyjnym. (więcej informacji).
- pozostaw wszystko bez zmian.
- Kliknij przycisk „Utwórz”.
(*) To najprostszy sposób, ponieważ sprawdza plik Dockerfile lub cloudbuild.yaml. Jednak cloudbuild.yaml daje Ci możliwość decydowania, co zrobić na każdym etapie.
I've got the power!
Aktywator nie będzie działać, dopóki nie nadasz kontu usługi Cloud Build (co to jest konto usługi? Adres e-mail „robota”, który działa w Twoim imieniu podczas wykonywania zadania – w tym przypadku tworzenia zasobów w chmurze.
Konto usługi nie będzie mogło utworzyć ani wdrożyć aplikacji, dopóki nie nadasz mu odpowiednich uprawnień. Na szczęście to proste.
- kliknij „Cloud Build” > „Ustawienia”.
- Konto usługi „[NUMER_PROJEKTU]-compute@developer.gserviceaccount.com”
- Zaznacz te pola:
- Cloud Run
- Secret Manager
- Konta usługi
- Cloud Build
- Zaznacz też opcję „Ustaw jako preferowane konto usługi”.

Gdzie jest plik YAML Cloud Build?
Zdecydowanie zalecamy poświęcenie trochę czasu na utworzenie własnego pliku YAML Cloud Build.
Jeśli jednak nie masz czasu lub nie chcesz go poświęcać, możesz znaleźć inspirację w tym folderze rozwiązań: .solutions.
Teraz możesz przesłać zmianę do GitHuba i obserwować, jak Cloud Build wykonuje swoją część zadania.
Konfigurowanie Cloud Build może być trudne. Możesz spodziewać się wymiany wiadomości:
- Sprawdzanie logów na stronie https://console.cloud.google.com/cloud-build/builds;region=global
- Znajdowanie błędu.
- Naprawienie kodu i ponowne wykonanie poleceń git commit / git push.
- Czasami błąd nie występuje w kodzie, ale w konfiguracji. W takim przypadku możesz utworzyć nową kompilację z poziomu interfejsu (Cloud Build > „Aktywatory” > Uruchom).

Pamiętaj, że jeśli użyjesz tego rozwiązania, nadal będziesz mieć trochę pracy do wykonania. Musisz na przykład ustawić zmienne ENV dla nowo utworzonych punktów końcowych dev/prod:

Można to zrobić na dwa sposoby:
- W interfejsie – przez ponowne ustawienie zmiennych środowiskowych.
- Za pomocą CLI, tworząc „idealny” skrypt. Przykład znajdziesz tutaj: gcloud-run-deploy.sh. Musisz dostosować kilka rzeczy, na przykład punkt końcowy i numer projektu. Numer projektu znajdziesz w Przeglądzie Cloud.
Jak zatwierdzić kod na GitHubie?
Nauka najlepszego sposobu git push do GitHuba wykracza poza zakres tych warsztatów. Jeśli jednak utkniesz i będziesz w Cloud Shell, możesz to zrobić na 2 sposoby:
- CLI. Dodaj klucz SSH lokalnie i dodaj zdalne repozytorium za pomocą git@github.com:YOUR_USER/app-mod-workshop.git (zamiast http).
- VSCode. Jeśli używasz edytora Cloud Shell, możesz skorzystać z karty Kontrola źródła (Ctrl + Shift + G), kliknąć „Synchronizuj zmiany” i postępować zgodnie z instrukcjami. Powinno być możliwe uwierzytelnienie konta GitHub w VS Code, co ułatwi pobieranie i przesyłanie zmian.

Pamiętaj, aby git add clodubuild.yaml wśród innych plików, bo inaczej nie będzie działać.
Deep vs Shallow "dev/prod parity" [optional]
Jeśli wersja modelu została skopiowana stąd, będziesz mieć 2 identyczne wersje DEV i PROD. To świetne rozwiązanie, które jest zgodne z zasadą 10 metodologii Twelve-Factor App.
Używamy jednak 2 różnych internetowych punktów końcowych, aby aplikacja wskazywała tę samą bazę danych. To wystarczy na potrzeby warsztatów, ale w rzeczywistości warto poświęcić trochę czasu na utworzenie odpowiedniego środowiska produkcyjnego. Oznacza to, że masz 2 bazy danych (jedną dla środowiska deweloperskiego i jedną dla produkcyjnego) i musisz wybrać, gdzie mają być przechowywane na potrzeby odtwarzania awaryjnego i wysokiej dostępności. To wykracza poza zakres tych warsztatów, ale warto o tym pomyśleć.
Jeśli masz czas na utworzenie „głębokiej” wersji produkcyjnej, pamiętaj o wszystkich zasobach, które musisz zduplikować, takich jak:
- bazę danych Cloud SQL (i prawdopodobnie instancję SQL),
- Zasobnik GCS
- Funkcja w Cloud Functions.
- Możesz używać Gemini 1.5 Flash jako modelu w środowisku programistycznym (tańszy, szybszy) i Gemini 1.5 Pro (bardziej zaawansowany).
Ogólnie rzecz biorąc, za każdym razem, gdy wykonujesz jakąś czynność związaną z aplikacją, zastanów się, czy wersja produkcyjna powinna mieć tę samą wartość. Jeśli nie, powtórz swoje działania. Oczywiście jest to o wiele łatwiejsze w przypadku Terraform, gdzie możesz wstawić środowisko (-dev, -prod) jako sufiks do zasobów.
8. Moduł 6. Przenoszenie do Google Cloud Storage

Miejsce na dane

Obecnie aplikacja przechowuje stan w kontenerze Dockera. Jeśli maszyna się zepsuje, aplikacja ulegnie awarii lub po prostu wyślesz nową wersję, zostanie zaplanowana nowa wersja z nowym, pustym miejscem na dane: 🙈
Jak to naprawić? Jest kilka sposobów.
- Przechowywanie obrazów w bazie danych. Tak właśnie zrobiłem w przypadku mojej poprzedniej aplikacji PHP. To najprostsze rozwiązanie, ponieważ nie zwiększa złożoności. Z pewnością jednak zwiększa czas oczekiwania i obciążenie bazy danych.
- Przenieś aplikację Cloud Run do rozwiązania, które lepiej obsługuje przechowywanie danych: GCE + dysk stały? Może GKE + Storage? Uwaga: im większa kontrola, tym mniejsza elastyczność.
- Przenieś do GCS. Google Cloud Storage oferuje najlepsze w swojej klasie miejsce na dane w całej usłudze Google Cloud i jest najbardziej idiomatycznym rozwiązaniem w chmurze. Wymaga to jednak użycia bibliotek PHP. Czy mamy biblioteki PHP 5.7 dla GCS? Czy
PHP 5.7obsługujeComposer(wygląda na to, że PHP 5.3.2 to najwcześniejsza wersja obsługiwana przez Composer)? - Może użyć kontenera pomocniczego Dockera?
- Możesz też użyć punktów podłączenia woluminów Cloud Run w GCS. Brzmi świetnie.
🤔 Migracja miejsca na dane (pytanie otwarte)
[Pytanie otwarte] W tym ćwiczeniu chcemy, abyś znalazł(a) rozwiązanie, które pozwoli Ci przenieść obrazy w sposób, który zostanie w jakiś sposób utrwalony.
Test akceptacyjny
Nie chcę podawać rozwiązania, ale chcę, żeby działo się to:
- Przesyłasz
newpic.jpg. Zobaczysz go w aplikacji. - Uaktualniasz aplikację do nowej wersji.
newpic.jpgnadal tam jest i jest widoczny.
💡 Możliwe rozwiązanie (punkty podłączenia woluminów Cloud Run w GCS)
To bardzo eleganckie rozwiązanie, które pozwala nam przesyłać pliki z zachowaniem stanu bez modyfikowania kodu (poza wyświetlaniem opisu obrazu, ale to jest proste i służy tylko do poprawy wyglądu).
Powinno to umożliwić zamontowanie folderu z Cloud Run w GCS, więc:
- Wszystkie pliki przesłane do GCS będą widoczne w aplikacji.
- Wszystkie pliki przesłane do aplikacji zostaną przesłane do GCS.
- Magia będzie dotyczyć obiektów przesłanych do GCS (rozdział 7).
Uwaga. Przeczytaj informacje prawne dotyczące FUSE. NIE jest to dobre rozwiązanie, jeśli wydajność jest problemem.
Tworzenie zasobnika GCS
GCS to wszechobecna usługa przechowywania danych w Google Cloud. Jest to sprawdzone rozwiązanie, z którego korzystają wszystkie usługi GCP wymagające miejsca na dane.
Zwróć uwagę, że Cloud Shell eksportuje PROJECT_ID jako GOOGLE_CLOUD_PROJECT:
$ export PROJECT_ID=$GOOGLE_CLOUD_PROJECT
#!/bin/bash
set -euo pipefail
# Your Cloud Run Service Name, eg php-amarcord-dev
SERVICE_NAME='php-amarcord-dev'
BUCKET="${PROJECT_ID}-public-images"
GS_BUCKET="gs://${BUCKET}"
# Create bucket
gsutil mb -l "$GCP_REGION" -p "$PROJECT_ID" "$GS_BUCKET/"
# Copy original pictures there - better if you add an image of YOURS before.
gsutil cp ./uploads/*.png "$GS_BUCKET/"
Konfigurowanie Cloud Run pod kątem podłączenia zasobnika w folderze /uploads/
Teraz przejdźmy do bardziej eleganckiej części. Tworzymy wolumin php_uploads i instruujemy Cloud Run, aby podłączył FUSE do MOUNT_PATH (coś w rodzaju /var/www/html/uploads/):
#!/bin/bash
set -euo pipefail
# .. keep variables from previous script..
# Uploads folder within your docker container.
# Tweak it for your app code.
MOUNT_PATH='/var/www/html/uploads/'
# Inject a volume mount to your GCS bucket in the right folder.
gcloud --project "$PROJECT_ID" beta run services update "$SERVICE_NAME" \
--region $GCP_REGION \
--execution-environment gen2 \
--add-volume=name=php_uploads,type=cloud-storage,bucket="$BUCKET" \
--add-volume-mount=volume=php_uploads,mount-path="$MOUNT_PATH"
Teraz powtórz ten krok w przypadku wszystkich punktów końcowych, które chcesz skierować do Cloud Storage.
Możesz też zrobić to samo w interfejsie.
- Na karcie „Woluminy” utwórz punkty podłączania woluminu wskazujące na zasobnik typu „Zasobnik Cloud Storage”, na przykład o nazwie „php_uploads”.
- W sekcji Kontenery > Punkty montowania woluminu podłącz utworzony wolumin do punktu woluminu wymaganego przez aplikację. Zależy to od pliku Dockerfile, ale może wyglądać tak:
var/www/html/uploads/.
Tak czy inaczej, jeśli to zadziała, edytowanie nowej wersji Cloud Run powinno wyglądać mniej więcej tak:

Teraz przetestuj nową aplikację, przesyłając 1 nowy obraz do punktu końcowego /upload.php.
Obrazy powinny płynnie przepływać do GCS bez konieczności pisania ani jednej linii kodu PHP:

Co się właśnie stało?
Wydarzyło się coś magicznego.
Stara aplikacja ze starym kodem nadal działa. Nowy, zmodernizowany stos umożliwia wygodne przechowywanie wszystkich obrazów i zdjęć w naszej aplikacji w zasobniku Cloud z zachowaniem stanu. Teraz możliwości są nieograniczone:
- Chcesz wysyłać e-maila za każdym razem, gdy pojawi się obraz z tagiem „niebezpieczny” lub „nagość”? Możesz to zrobić bez modyfikowania kodu PHP.
- Chcesz używać modelu multimodalnego Gemini za każdym razem, gdy pojawi się obraz, aby go opisać i przesłać do bazy danych wraz z opisem? Możesz to zrobić bez modyfikowania kodu PHP. Nie wierzysz mi? Czytaj dalej w rozdziale 7.
Właśnie otworzyliśmy przed sobą ogromne możliwości.
9. Moduł 7. Ulepszanie aplikacji za pomocą Google Gemini

Teraz masz nowoczesną, lśniącą nowością aplikację PHP (jak Fiat 126 z 2024 r.) z pamięcią masową w chmurze.
Do czego służy
Wymagania wstępne
W poprzednim rozdziale przykładowe rozwiązanie pozwoliło nam zamontować obrazy /uploads/ w GCS, de facto oddzielając logikę aplikacji od pamięci masowej obrazów.
W ramach tego ćwiczenia musisz:
- ukończyć ćwiczenie z rozdziału 6 (pamięć masowa).
- Masz zasobnik GCS z przesłanymi obrazami, do którego trafiają zdjęcia przesyłane przez użytkowników w Twojej aplikacji.
Konfigurowanie funkcji w Cloud Functions (w Pythonie)
Zastanawiasz się, jak wdrożyć aplikację opartą na zdarzeniach? Na przykład:
- gdy wystąpi <zdarzenie> => wyślij e-maila
- gdy wystąpi <zdarzenie> => jeśli <warunek> jest spełniony, zaktualizuj bazę danych.
Zdarzeniem może być dowolna czynność, np. nowy rekord dostępny w BigQuery, nowy obiekt zmieniony w folderze w GCS lub nowa wiadomość oczekująca w kolejce w Pub/Sub.
Google Cloud obsługuje kilka paradygmatów, które to umożliwiają. W szczególności:
- EventArc. Dowiedz się, jak odbierać zdarzenia GCS. Świetnie nadaje się do tworzenia DAG-ów i organizowania działań na podstawie instrukcji if-then-else w chmurze.
- Cloud Scheduler. Świetnie nadaje się na przykład do zadania crona w chmurze o północy.
- Cloud Workflows. Podobnie jak Event Arc, umożliwia
- Funkcje Cloud Run (znane jako
lambdas). - Cloud Composer. Zasadniczo jest to wersja Apache Airflow od Google, która również świetnie nadaje się do DAG.
W tym ćwiczeniu zagłębimy się w funkcję w Cloud Functions, aby osiągnąć spektakularny efekt. Przedstawimy też opcjonalne ćwiczenia.
Pamiętaj, że przykładowy kod jest dostępny na stronie .solutions/.
Konfigurowanie funkcji w Cloud Functions (🐍 Python)
Próbujemy utworzyć bardzo ambitną funkcję GCF.
- Gdy w GCS zostanie utworzony nowy obraz… (prawdopodobnie dlatego, że ktoś przesłał go w aplikacji, ale nie tylko).
- .. wywołaj Gemini, aby opisać obraz i uzyskać jego opis tekstowy .. (warto sprawdzić MIME i upewnić się, że jest to obraz, a nie plik PDF, MP3 lub tekst)
- … i zaktualizuj bazę danych, dodając ten opis. (może to wymagać wprowadzenia poprawki w bazie danych, aby dodać kolumnę
descriptiondo tabeliimages).
Zastosuj poprawkę do bazy danych, aby dodać description do obrazów
- Otwórz Cloud SQL Studio:

- Wpisz nazwę użytkownika i hasło do bazy danych obrazów.
- Wstrzyknij ten kod SQL, który dodaje kolumnę z opisem obrazu:
ALTER TABLE images ADD COLUMN description TEXT;

I bingo! Sprawdź teraz, czy to zadziałało:
SELECT * FROM images;
Powinna pojawić się nowa kolumna opisu:

Napisz funkcję Gemini f(x).
Uwaga. Ta funkcja została utworzona przy pomocy Gemini Code Assist.
Uwaga. Podczas tworzenia tej funkcji mogą wystąpić błędy uprawnień uprawnień. Niektóre z nich są opisane poniżej w sekcji „Możliwe błędy”.
- Włączanie interfejsów API
- Otwórz stronę https://console.cloud.google.com/functions/list.
- Kliknij „Utwórz funkcję”.
- Włącz interfejsy API za pomocą kreatora interfejsów API:

Funkcję GCF możesz utworzyć w interfejsie lub w wierszu poleceń. Tutaj użyjemy wiersza poleceń.
Możliwy kod znajdziesz w sekcji .solutions/.
- Utwórz folder na swój kod, np. „gcf/”. Otwórz folder.
- Utwórz plik
requirements.txt:
google-cloud-storage
google-cloud-aiplatform
pymysql
- Utwórz funkcję w Pythonie. Przykładowy kod znajdziesz tutaj: gcf/main.py.
#!/usr/bin/env python
"""Complete this"""
from google.cloud import storage
from google.cloud import aiplatform
import vertexai
from vertexai.generative_models import GenerativeModel, Part
import os
import pymysql
import pymysql.cursors
# Replace with your project ID
PROJECT_ID = "your-project-id"
GEMINI_MODEL = "gemini-1.5-pro-002"
DEFAULT_PROMPT = "Generate a caption for this image: "
def gemini_describe_image_from_gcs(gcs_url, image_prompt=DEFAULT_PROMPT):
pass
def update_db_with_description(image_filename, caption, db_user, db_pass, db_host, db_name):
pass
def generate_caption(event, context):
"""
Cloud Function triggered by a GCS event.
Args:
event (dict): The dictionary with data specific to this type of event.
context (google.cloud.functions.Context): The context parameter contains
event metadata such as event ID
and timestamp.
"""
pass
- Prześlij funkcję. Możesz użyć skryptu podobnego do tego: gcf/push-to-gcf.sh.
Uwaga 1. Upewnij się, że zmienne środowiskowe mają odpowiednie wartości, lub po prostu dodaj je na początku (GS_BUCKET=blah, ..):
Uwaga 2. Spowoduje to przesłanie całego kodu lokalnego (.), więc pamiętaj, aby umieścić kod w określonym folderze i używać .gcloudignore jak profesjonalista, aby uniknąć przesyłania ogromnych bibliotek. (przykład).
#!/bin/bash
set -euo pipefail
# add your logic here, for instance:
source .env || exit 2
echo "Pushing ☁️ f(x)☁ to 🪣 $GS_BUCKET, along with DB config.. (DB_PASS=$DB_PASS)"
gcloud --project "$PROJECT_ID" functions deploy php_amarcord_generate_caption \
--runtime python310 \
--region "$GCP_REGION" \
--trigger-event google.cloud.storage.object.v1.finalized \
--trigger-resource "$BUCKET" \
--set-env-vars "DB_HOST=$DB_HOST,DB_NAME=$DB_NAME,DB_PASS=$DB_PASS,DB_USER=$DB_USER" \
--source . \
--entry-point generate_caption \
--gen2
Uwaga: w tym przykładzie wywołana zostanie metoda generate_caption, a funkcja w Cloud Functions przekaże do niej zdarzenie GCS ze wszystkimi istotnymi informacjami (nazwa zasobnika, nazwa obiektu itp.). Poświęć trochę czasu na debugowanie tego słownika Pythona zdarzenia.
Testowanie funkcji
Testy jednostkowe
Funkcja ma wiele ruchomych części. Możesz chcieć przetestować wszystkie pojedyncze.
Przykład znajdziesz w pliku gcf/test.py.
Interfejs Cloud Functions
Poświęć też trochę czasu na zapoznanie się z funkcją w interfejsie. Warto zapoznać się z każdą kartą, zwłaszcza z Source (moją ulubioną), Variables, Trigger i Logs. Na karcie Logs spędzisz dużo czasu, rozwiązując problemy z błędami (zobacz też możliwe błędy na dole tej strony). Sprawdź też kartę Permissions.

Test E2E
Czas ręcznie przetestować funkcję.
- Otwórz aplikację i zaloguj się.
- Prześlij zdjęcie (nie za duże, bo z dużymi obrazami bywają problemy).
- Sprawdź w interfejsie, czy zdjęcie zostało przesłane.
- Sprawdź w Cloud SQL Studio, czy opis został zaktualizowany. Zaloguj się i uruchom to zapytanie:
SELECT * FROM images.

To naprawdę działa. Możemy też zaktualizować interfejs, aby wyświetlał ten opis.
Zaktualizuj PHP, aby wyświetlać [opcjonalnie]
Udowodniliśmy, że aplikacja działa. Byłoby jednak dobrze, gdyby użytkownicy również mogli zobaczyć ten opis.
Nie musimy być ekspertami od PHP, aby dodać opis do index.php. Ten kod powinien działać (tak, Gemini napisał go również dla mnie):
<?php if (!empty($image['description'])): ?>
<p class="font-bold">Gemini Caption:</p>
<p class="italic"><?php echo $image['description']; ?></p>
<?php endif; ?>
Umieść ten kod w elemencie foreach w dowolnym miejscu.
W kolejnych krokach zobaczymy też ładniejszą wersję interfejsu dzięki Gemini Code Assist. Wersja sformatowana może wyglądać tak:

Wnioski
Masz funkcję w Cloud Functions, która jest wywoływana, gdy w GCS pojawiają się nowe obiekty. Może ona dodawać adnotacje do treści obrazu, tak jak zrobiłby to człowiek, i automatycznie aktualizować bazę danych. Niesamowite!
Co dalej? Możesz zastosować to samo rozumowanie, aby uzyskać 2 świetne funkcje.
[optional] Add further Cloud Functions [open ended]
Przychodzą mi na myśl jeszcze 2 dodatkowe funkcje.
📩 Aktywator e-maila
wyzwalacz e-maila, który wysyła Ci e-maila za każdym razem, gdy ktoś wyśle zdjęcie;
- Za często? Dodaj kolejne ograniczenie: DUŻY obraz lub obraz, którego treść Gemini zawiera słowa „nagi/nagość/przemoc”.
- Sprawdź, czy
EventArcnie zawiera tych informacji.
🚫 Automatyczne moderowanie nieodpowiednich zdjęć
Obecnie administrator oznacza obrazy jako „nieodpowiednie”. A gdyby tak Gemini wykonał za Ciebie najtrudniejsze zadania i moderował pokój? Dodaj test, który będzie oznaczał nieodpowiednie treści wyzwalające i aktualizował bazę danych, tak jak w przypadku poprzedniej funkcji. Oznacza to, że musimy wziąć poprzednią funkcję, zmienić prompta i zaktualizować bazę danych na podstawie odpowiedzi.
Zastrzeżenie. Generatywna AI generuje nieprzewidywalne dane wyjściowe. Upewnij się, że „twórcze wyniki” Gemini są „na właściwych torach”. Możesz poprosić o odpowiedź deterministyczną, np. wynik ufności od 0 do 1, JSON itp. Możesz to zrobić na wiele sposobów, na przykład: * używając bibliotek Pythona pydantic, langchain itp., * używając ustrukturyzowanych danych wyjściowych Gemini.
Wskazówka. Możesz mieć WIELE funkcji lub jeden prompt, który wymusza odpowiedź w formacie JSON (świetnie działa z „Uporządkowanymi danymi wyjściowymi Gemini”, jak opisano powyżej), na przykład:
Jak brzmiałby prompt, który pozwoliłby wygenerować taki wynik?
{
"description": "This is the picture of an arrosticino",
"suitable": TRUE
}
Możesz dodać w prompcie dodatkowe pola, aby uzyskać informacje, np. czy jest w tym coś dobrego? Co jest w tym złego? Czy rozpoznajesz to miejsce? Czy jest jakiś tekst (OCR nigdy nie był łatwiejszy):
goods: „Wygląda na pyszne jedzenie”bads: „Wygląda na niezdrowe jedzenie”OCR: „Da consumare preferibilmente prima del 10 Novembre 2024”location: „Pescara, Lungomare”
Zwykle lepiej jest mieć funkcję N dla wyników N, ale stworzenie takiej, która robi 10 rzeczy, daje niesamowitą satysfakcję. Aby dowiedzieć się, jak to zrobić, przeczytaj ten artykuł Riccardo.
Możliwe błędy (głównie uprawnienia)
Gdy po raz pierwszy opracowywałem to rozwiązanie, napotkałem pewne problemy z uprawnieniami uprawnień. Dodam je tutaj, aby okazać empatię i podsunąć kilka pomysłów na ich rozwiązanie.
Błąd: niewystarczające uprawnienia konta usługi
- Pamiętaj, że aby wdrożyć funkcję GCF, która nasłuchuje zasobnika GCS, musisz skonfigurować odpowiednie uprawnienia dla konta usługi, którego używasz do zadania, jak na ilustracji:

Może być też konieczne włączenie interfejsów API EventArc. Zanim staną się one w pełni dostępne, może minąć kilka minut.
Błąd: brak wywołującego Cloud Run
- Inny komentarz z interfejsu dotyczący uprawnień GCF (rola wywołującego Cloud Run):

Ten błąd można naprawić, uruchamiając polecenie w obrazie, które jest podobne do fix-permissions.sh.
Ten problem został opisany tutaj: https://cloud.google.com/functions/docs/securing/authenticating.
Błąd: przekroczono limit pamięci
Gdy uruchomiłem ją po raz pierwszy, w logach pojawił się komunikat: „Przekroczono limit pamięci 244 MiB, wykorzystano 270 MiB. Rozważ zwiększenie limitu pamięci. Więcej informacji znajdziesz na stronie https://cloud.google.com/functions/docs/configuring/memory'". Ponownie dodaj pamięć RAM do funkcji GCF. Można to bardzo łatwo zrobić w interfejsie. Oto możliwy problem:

Możesz też poprawić skrypt wdrażania Cloud Run, aby zwiększyć ilość pamięci lub liczbę procesorów. Zajmie to trochę więcej czasu.
Error: PubSub Published
Podczas tworzenia aktywatora za pomocą GCF v1 wystąpił ten błąd:

Można to łatwo naprawić, przechodząc do uprawnień i przypisując do konta usługi rolę „Publikujący w Pub/Sub”.
Błąd: usługa Vertex AI nie została użyta
Jeśli pojawi się ten błąd:
Permission Denied: 403 Vertex AI API has not been used in project YOUR_PROJECT before or it is disabled. Aby go włączyć, wejdź na https://console.developers.google.com/apis/api/aiplatform.googleapis.com/overview?project=YOR_PROJECT.
Wystarczy włączyć interfejsy Vertex AI API. Najprostszym sposobem na włączenie WSZYSTKICH potrzebnych interfejsów API jest:
- https://console.cloud.google.com/vertex-ai
- Kliknij „Włącz wszystkie zalecane interfejsy API”.

Error: EventArc Trigger not found.
Jeśli tak się stanie, wdróż funkcję ponownie.

Błąd: 400 Agenci usługi są udostępniani
400 Trwa udostępnianie agentów usługi (https://cloud.google.com/vertex-ai/docs/general/access-control#service-agents). Agenci usługi są potrzebni do odczytu podanego pliku Cloud Storage. Spróbuj ponownie za kilka minut.
W takim przypadku poczekaj chwilę lub poproś o pomoc pracownika Google.
10. Moduł 8. Tworzenie docelowych poziomów usług dotyczących dostępności
W tym rozdziale chcemy osiągnąć te cele:
- Tworzenie wskaźników SLI
- Tworzenie docelowych poziomów usług na podstawie wskaźników SLI
- Tworzenie alertów na podstawie docelowych poziomów usług

To bardzo ważny temat dla autora, ponieważ Riccardo pracuje w obszarze SRE/DevOps w Google Cloud.
(Otwarte) Utwórz wskaźniki i cele poziomu usług dla tej aplikacji
Co z tego, że aplikacja jest dobra, jeśli nie wiesz, kiedy nie działa?
Czym jest SLO?
O rany! Google wymyśliło docelowe poziomy usług. Więcej informacji znajdziesz tutaj:
- SRE Book - chapter 2 - Implementing SLOs ( 👉 więcej książek o SRE)
- Art of SLOs (świetny film). To fantastyczne szkolenie, podczas którego dowiesz się, jak stworzyć idealny wskaźnik SLO dla swojej usługi.
- Kurs SRE na platformie Coursera. To moja zasługa!
Krok 1. Utwórz wskaźnik SLI i cel SLO dostępności
Zacznijmy od SLO dostępności, ponieważ jest to najłatwiejsza i prawdopodobnie najważniejsza rzecz, którą chcesz mierzyć.
Na szczęście Cloud Run ma wbudowaną obsługę SLO dzięki Istio.
Gdy aplikacja jest już w Cloud Run, jest to bardzo proste i zajmuje mi 30 sekund.
- Otwórz stronę Cloud Run.
- Kliknij lub wybierz aplikację.
- Wybierz kartę
SLOs. - Kliknij „+ Utwórz SLO”.
- Dostępność, na podstawie żądań
- Dalej
- Miesiąc kalendarzowy / 99%.
- kliknij „Utwórz SLO”.

Krok 2. Skonfiguruj alerty dotyczące tego celu SLO
Sugeruję utworzenie 2 alertów:
- jeden z niskim tempem wykorzystania („Slowburn”), który będzie wysyłać alerty e-mailem (symuluje zgłoszenie o niskim priorytecie);
- jeden z wysokim tempem wykorzystania („Szybkie wykorzystanie”), który wysyła alert SMS-em (symuluje zgłoszenie o wysokim priorytecie / pager);
Przejdź do poprzedniego SLO tab.
Wykonaj te czynności 2 razy:

- Kliknij „Utwórz alert docelowego poziomu usług” (przycisk 🔔 z plusem wewnątrz, po prawej stronie).
- Okres wyszukiwania wstecz, próg tempa wykorzystania:
- [FAST]. Pierwsze:
60min /10x - [SLOW]. Drugi:
720min /2x - Kanał powiadomień: kliknij Zarządzaj kanałami powiadomień.
- Najpierw „E-mail” -> Dodaj nowy -> ..
- Po drugie: „SMS” -> Dodaj nowy -> Potwierdź na telefonie.
- Wskazówka: w nazwach warto używać emotikonów. To świetna funkcja do demonstracji.
- Gdy skończysz, kliknij duży X w prawym górnym rogu.
- Najpierw wybierz telefon (szybko), a potem e-mail (wolno).
- Dodaj przykładową dokumentację, taką jak:
[PHP Amarcord] Riccardo told me to type sudo reboot or to check documentation in http://example.com/playbooks/1.php but I guess he was joking.
Bingo!
Wynik końcowy
To ćwiczenie można uznać za zakończone, gdy masz 1 działający wskaźnik SLO i 2 alerty dotyczące dostępności, które są wysyłane na Twój adres e-mail i telefon.
Jeśli chcesz, możesz dodać opóźnienie (gorąco do tego zachęcam) lub nawet bardziej złożony element. Wybierz czas oczekiwania, który uważasz za odpowiedni. W razie wątpliwości wybierz 200 ms.
11. Dalsze kroki
You've completed EVERYTHING, what's missing?
Oto kilka kwestii do przemyślenia:
Google Play z Gemini
Z Gemini możesz korzystać na 2 sposoby:
- Vertex AI. „Sposób dla przedsiębiorstw”, powiązany z GCP, który omówiliśmy w rozdziale 7 (GCF + Gemini). Wszystkie uwierzytelnienia działają jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, a usługi są ze sobą połączone.
- AI od Google. „Sposób konsumencki”. Możesz uzyskać klucz interfejsu API Gemini tutaj i zacząć tworzyć małe skrypty, które można powiązać z dowolnym obciążeniem, które już masz (praca zastrzeżona, inne chmury, localhost itp.). Wystarczy, że zastąpisz klucz interfejsu API, a kod zacznie magicznie działać.
Zachęcamy do samodzielnego przetestowania (2) na własnych projektach.
UI Lifting
Nie znam się na interfejsach. Ale Gemini tak. Możesz po prostu wziąć jedną stronę PHP i napisać coś takiego:
I have a VERY old PHP application. I want to touch it as little as possible. Can you help me:
1. add some nice CSS to it, a single static include for tailwind or similar, whatever you prefer
2. Transform the image print with description into cards, which fit 4 per line in the canvas?
Here's the code:
-----------------------------------
[Paste your PHP page, for instance index.php - mind the token limit!]
Możesz to łatwo zrobić w mniej niż 5 minut, korzystając z Cloud Build. :)
Odpowiedź Gemini była idealna (nie trzeba było nic zmieniać):

A oto nowy układ w osobistej aplikacji autora:

Uwaga: kod jest wklejony jako obraz, ponieważ nie chcemy zachęcać Cię do jego kopiowania, ale do tego, aby Gemini napisał go za Ciebie, z uwzględnieniem Twoich własnych kreatywnych ograniczeń dotyczących interfejsu użytkownika i frontendu. Uwierz mi, że potem trzeba będzie wprowadzić tylko bardzo niewielkie zmiany.
Bezpieczeństwo
Prawidłowe zabezpieczenie tej aplikacji nie jest celem tych 4-godzinnych warsztatów, ponieważ wydłużyłoby czas ich ukończenia o 1–2 rzędy wielkości.
Jednak ten temat jest bardzo ważny. Zebraliśmy kilka pomysłów w SECURITY.
12. Gratulacje!
Gratulacje! 🎉🎉🎉 Udało Ci się zmodernizować starszą aplikację PHP za pomocą Google Cloud.

Podsumowując, w tym ćwiczeniu udało Ci się:
- jak wdrożyć bazę danych w Google Cloud SQL i jak przeprowadzić migrację istniejącej bazy danych do tej usługi.
- jak skonteneryzować aplikację PHP za pomocą Dockera i Buildpacks oraz zapisać jej obraz w Google Cloud Artifact Registry;
- Jak wdrożyć skonteneryzowaną aplikację w Cloud Run i uruchomić ją w Cloud SQL
- Jak bezpiecznie przechowywać i używać poufnych parametrów konfiguracji (takich jak hasło do bazy danych) za pomocą usługi Google Secret Manager
- Jak skonfigurować potok CI/CD za pomocą Google Cloud Build, aby automatycznie kompilować i wdrażać aplikację PHP przy każdym przesłaniu kodu do repozytorium GitHub.
- jak używać Cloud Storage do „przenoszenia do chmury” zasobów aplikacji,
- Jak wykorzystać technologie bezserwerowe do tworzenia niesamowitych przepływów pracy w Google Cloud bez modyfikowania kodu aplikacji.
- wykorzystać możliwości multimodalne Gemini w odpowiednim przypadku użycia.
- Wdrażanie zasad SRE w Google Cloud
To świetny początek Twojej przygody z modernizacją aplikacji w Google Cloud.
🔁 Opinie
Jeśli chcesz podzielić się opinią na temat tych warsztatów, wypełnij ten formularz opinii.
Chętnie poznamy Twoją opinię, a także PR dotyczące fragmentów kodu, z których jesteś szczególnie dumny(-a).
🙏 Dziękuję
Autor dziękuje Mirko Gilioli i Maurizio Ipsale z firmy Datatonic za pomoc w opracowaniu i przetestowaniu rozwiązania.
